MEVLÂNA’yım ben!

Olmuş gelmiş
Mecliste bulunmuş
Müzeyyen kulmuş derler
Günden güne söylerler
Sözü ahirete bağlarlar
Dünyadan gelmek kolay, nefes işi
Nefesi veren kişi
Dumana yol vermişse
Duasını etmişse
Allah’ını bilmişse
Kul gönlü etmişse
Sanmayın hesap verir
Yolu dirhemle sayılır
Maniyi kaldıran
Nefsini öldüren
Rahatı bulur
Dünyada bulur
Ahiretini kazanır

Manastırın papazı
Elindeki kitabı
Yoluna uymazsa
Gönlüne koymazsa
Hak olanı ararsa
Aradığını bulur
Demeyin ‘Papaz’
Gönül yolu belli olmaz
Gönüller kasadır kilitli
Anahtarı Allah’ımda
Niyetini Allah bilir
Diyetini Allah verir

Maden değil, ayar versin
Tahıl değil, kile olsun
Sunduğum doğru
Anınca geldi
YUNUS’um sordu
Dereden geçildi
Suyundan içildi.
Oymalı yumak
Kınalı parmak
Yoluna büküldü
Yanılan takıldı
Arkadan bakıldı
Gel sen de dedik
Gülmekten katıldı
Garip YUNUS’u beğenmediler
Yoluma dedi bağlamadılar
Gelenin koluna
Kınalı eline
Yolunda sözüne
Sözümü kattım
Allah’ımın aşkndan
Cümlesine söz ettim
Sözümü yolumuza bağladım
Gelmeyene ağladım
Özüm için değil Allah’ım
Kulun için söyleşmek
Yurdundan halleşmek gerek diyene
Allah’ımı YM dediğine vardırdım
Aradan soysuzluğu kaldırdım
Demektir ki;
Soylu soysuz iki amade kuldan
Zengin fakir asil yok aramızda
Soydaş cümle Allah’ımın kulları
Yanılmayın,
Allah’tan geldiğimiz gibiyiz
Dünyada olduğumuz gibi değil
Madde madde
Sabır bir hadde
Dünya madde ile
Ahiret sabır ile bulunur
Bulunsa sevinilir

Güzeldir,
Yavrum bulsam dersin
Neyi ararsın?
Dünyadan dünyayı mı?
Olduğun gün
Bulursun ikisini de
 

Olmak ermektir
Ermek geçmektir
Neden? Dünyadan
Kâmil kul bilir
Kendinin olmayana gönül bağlamaz
İlle olsa diye ağlamaz
Kısa ömrünü ahla dağlamaz
Aldın dünyayı nereye götürürsün?
Nurundan yolunu nasıl aydınlatırsın?
Dünyadan aldığın yükü taşırsın
Taşımaya çalışırsın
Yoluna bakmak aklına gelmez
Aydınlatmaya gücün yetmez
Geç demek zor bilirim
Yumağını Hak yolunda sarana söylerim
Geç demem;
Ayaktan ölç
Nefesten seç
Gücünün ötesini geçmesin
Verilenden ötesine düşme
Düşmek kötü misaldir
Mümasili kötü masaldır

Yolun güzeli kula verilir
YUNUS’um desem kim inanır?
YUNUS oldum el aldım
Niyaz ettim bol aldım
Neyi? Yolumu
Dünya koca, YUNUS nokta
YUNUS girer,
Allah’ımın sözü girmez dar yere
Demeyin; Gönül geniş mi?
Nasıl geniş bilir misiniz?
Sırrına erer misiniz?
Olmuşu görmez misiniz?
Coşar coşar
Boşalmaz dağlar aşar

MEVLÂNA’yım geldim
Sözü ben aldım
Çağrıya uydum
Mülkün temeline beton mu attın?
Yoluna betonla yol mu kattın?
YM olmuşken
Dünden yolu bilmişken
Susadın su diledin
MEVLÂNA verse dedin
Dileyince veririm, görürüm

Merdiven diyene sözüm
Yavaş yavaş çıkarız
Çıkmaktan ne anlarız? demeyin
Tabi çıktık
O günden bu güne çıkmazsak
Ne güne kalırız?
Çıkmaya başladıysak
Anlamaz mıyız? diyene dedim
Ölçü Allah’ımda
Ben görürüm
Size de söylerim
Yavaş yavaş çıkarız
Biraz durup bakarız
Geriye yok burada, hep ileri
Olmuşa yol verdik kalmışa değil
Olmuş; Allah’ımı bilenler
Hak yolunda gidenler
Kalmış; gidenlere gülenler
Hak yolunu çiğneyenler

(Resim verilir)

YUNUS EMRE dediler
Adına kitap yazdılar
Gönül yolunu sevdiler
Ne güzel kul dediler
Özü doğru, sözü doğru
Allah’ımın YUNUS kulu

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah