MEVLÂNA’yım ben!

Mecelle; münasip kanun.
Münasip kanun,
Güne uyan kanundur.

Gümüşün değeri büyükte
Yazının değeri kıymette
Mananın değeri görmekte
Görenin değeri ermekte
MEVLÂNA’yım,
Değerim sevmekte
Allah’ımı, Allah’ımın yarattıklarını
Söyleriz MEVLÂNA dalından
Allah’ım biliminden halleşiriz
Münasip miyarımız
Kuruldu meclisimiz söyleştik

Madeni seçmeyiz ses verir diye
Sesi gönülü ayırır diye
Yolunu mümin kulun çevirir diye
Yuyanı severiz uyarır diye
Allah’ım yolumu ayırır diye
Aldığım dualara çevirir diye
Almak güzel, vermek güzel
Verdiğine ermek güzel
Allah’ımı sevmek
Hepsinden güzel
Hürmetim sevene çok

Masanın ayağı
Almışsan kaderine yazıyı
Meşale olmaz
Yaksan, yuvanı aydınlatsan
Masaya dört ayak gerek
Münasip olanı
Allah’ım yoluna koyar
Neden? deme, sebep sorma
Ben cümle ile beraberim
Hak olanın yanındayım

OMAR der ki;
Hak kula destek
Haksızlık kazık
Mümin olmuşa
Yolunun yolunu
Yürümüşe uyanlar
Sözümden hisse alanlar
Münasip yolcudur
Seviniriz cümlemiz
Yumuşak gönüllere uyarız

YUNUS’um geldim
Yuva’yı gördüm
Yumuşak söz verdim
Sözüm kısa
Özüm asıl olsun dedim
Nasihat kulu eğitse
Dünyada nasihatten çıkmayı
Yasak ederlerdi
Sözü üstüne alınanlar
Nasihate uyarlardı
Hiç bir kul hatayı üstüne almaz
Hatayı almayanın da
Nasihate ihtiyacı olmaz
Kendi düşüncesine göre

MEVLÂNA’yım geldim
Sözümüz kısa dedim
Nasihate yol verdik
Her sözden hisse alın dedik
Üstüme almam
Ben öyle olmam demeyin
Olmuş gibi dinleyin
 

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah