|
.....................................................................................
(Bu tebliğin başı şimdilik
bulunamamıştır)
Şerri kul yaratır
Yanına, yönüne, yorganına
düşman olur
Allah’ın
verdiğine kanmaz
Başka kulda gözü olur
Onunkine yolu olur,
kötü düşünür
Düşündüğünü günde yapar
Yumaktaki hata
Onu kötüye atar
Kötülüğü yense
Hak hayır verir dense
Kötülük olmaz
Allah’tan gelmez
Allah öyle kulu cezalandırır
Yolunda olan bilir
Yaratan, yarattığını
görür
Kul bilmez, haklıyı haksızı ayıramaz
Geldik YUVA’ya
Oturduk havaya
Güldük, söyledik, şakalar ettik
Geldik
oturduk
Meclisi kurduk
Sunduk yunduk
Yaratan dedik
Aşka geldik
Yumaktan sorsak
Demetten yapsak
Güllerin yapraklarını çoğaltsak
olur mu?
Yumak saranlara
Beni duyanlara sordum. Olmaz!
Kul yaratamaz ağacı, yaprağı
Ağaca yaprak, kul olur
Yaprak yapamaz, çoğaltamaz
Allah izin verirse
Ağaca da, demete de
Yaprak verir çoğaltır
Dönelim sözümüze
Sizin meclisinizi ben kurdum
Yoluma çağırdım
Sizden
hoşnutum
Allah da hoşnut olsun
Gider gelirim
Döner dururum. Vazifeliyim.
Gittim geldim
Yuyanı gördüm
Dünya büyükse
Kulu çok ise
Bize de
vazifeler verilmiş ise
Gidip gelmek
Dönüp durmak, vazifemizdir
OMAR der
ki;
Adalet karıştı, danışan kaçtı
Dünyanın işi, şaşırdı kişi
Duyuyorsan, dinliyorsan
Alırsın haberi
Okur yazarsın
Yumak sararsın
Haber dinlersin
Duymaz mısın?
|
Münasip lisan ile anlattım
Dilendiler,
yolandılar
Sonra kaçırdılar
Andılar, kondular, geçirdiler
Şimdi de
sakındılar
Dayansınlar deyim, yürek ister
Dertlerine kürek ister
Küreyene yanaşmaz
Koruyana bakmaz
Günü geldi, ver elini der
Gün
geçince
Git yoluna der
Paşa’ya değil
Ona el verene
Yön verene
Yol
verene (İsmet İnönü-Demirel)
Yaratan, yarattığına, kullarına
Yaratanın kullarına
Kulum der
Anmadın, yunmadın desen
Allah der, kul kandırır
Yuvanın gülü deyim
Seni uyutayım
Gönlünden bağlısın
Münasip dedik,
uyuttuk
Uyumasan, suya gidemezsin
Benden bilemezsin
Gönül uygun, yola
vurgun
Konuşsa açılır, meclis saçılır
Onun için uyur. Beni bilir
Yumak
sardı ‘Hayır’ dedi. Yalnız değil.
Bilir, görür, davayı kazanır
Dayanır;
dayanan, güvenen
Yumak sararken
Gününü bilirken, muradı alır
Karışır,
toplaşır, hesaplaşır
Hesabı kuvvetli, başarır
Olur yürür.
Anında der,
yardımcı olur
Yuva’ya gelirim
Yol Yuva’dan
Yardım Allah’tan
Yürüsem
yürütsem Allah’tan
Gidiş gelişim Allah’tan
Yürek çok nazik
Gün yün yumak değil
Yumuşak değil hava
Allah’ım desin
Yurduna hayır dilesin
Sen yüreğin hoş tut
Siyaseti boş tut
Senin neyine?
Yoluna bak
ALLAH’a ısmarladık
Lailahe illallah Muhammedür Resulullah
|