23 HAZİRAN 1971


MEVLÂNA’yım ben!

Günün hayıra meyyal olduğunu bilirsin
Her gün bir nasip alırsın
Yemeni hizmet değildir
Giysen de olur, giymesen de
Sadaka ganimet değildir
Versen de olur, vermesen de
Nimetten de, ganimetten de üstün olan
Tatlı söz vardır;
Gönül alır, kulu kazandırır
Elle tutulmaz, gözle görülmez
Ne var ki, tatlı sözün verdiğini
Doksan dokuz vakit namaz vermez
Namaz, ibadet kulundur
Kul, yolundur
Allah’ım;
İyi, kötü, güzel, çirkin
Her kulunda sarılır
İbadet eden kul da
Allah’ına sığınır
Kul vardır, sadece gönülle sarılır
Kul vardır, hem gönülle hem bedenle sarılır
Ne var ki,
Namazı korkudan değil
Aşktan kılmış olsun

Gümüş yoldan derdin mi var?
Dünya gelmesin dar
Yumaktan düğümün mü var?
Yerinme, dünyayı önüne ser
Cümle kuluna verdiğini gör
Vermeyi dileyen Allah’ım
Dileğinden ayağına getirir
Allah’ımın kuluna sevgisi
Görmeyen kulunun nankörlüğüdür

Üzüntü edilmesin
Kapalı bohça açılmasın
Yamayı vurduk, açığı ördük
Gammaz olan, yediğini hazmetmeyendir
Durur durur kusar
Gammazın verdiği zarar
Sadece biraz bulaşıktır
Unutmayın, sabır ile bekleyen
Layık gördü Allah’ım diyen
Muradını alır
 



Sohbet etmeyi
Suyun akışından gördük
Gelen her kulu sevdik
Derdine ortak olduk
Verileni andık
Derdini sergi diye ortaya koyduk
Sebebini aradık
Güldük söyledik
Bu muydu derdin? dedik
Avucuna su dolmuş
Ayağı çamur olmuş
Yıkarsın, geçer
Geçmeyen gönül yarasıdır
Ruhun karasıdır
Kulu korkutan
Günün gecesidir
Unutulmasa,
Her gece güne döner
Gecenin de hayrı var
Geçen gece unutulur
Kulunun kaldıramayacağını
Vermez Allah’ım
Verdiğini gücü ile verir
Geceyi ay ile yıldız ile süsler
Ruhunun gönül yolunu besler
Her çıkışın günü verilir
Perşembe gecesi bir adım atılır

Yemin edilmesin
Allah’ımın adını
Yumağını sarmaya değil de
Kula katmaya
Ortaya atmaya kullanırsan
Hata olur


ALLAH’ıma emanet olunuz
ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah