MEVLÂNA’yım ben!

Kuyuyu açmadık
Yar deyip geçmedik
Kuldan kulu seçmedik
Açık kapıyı örtmedik
Dileyen gelir
Dilediği yerden alır
Gönül tahtımız
Cümleye verir

Meyveyi yersiniz
Dileyene sunarsınız
Demesinler ağacından alaydık
Dileyen ağacından alır
Vergimiz ölçü ile olaydı
Gününü saatini verirdik
Halbuki vergimiz şelale misali
Durmadan akar
Dileyen dilediği kadar alır
Söz güne bağlanırsa
Neden günde yok da gecede denirse
Günde alayım diyen
Toprağı sulamaya çalışandır
Bizim vergimiz
Kulun ateşini söndürmeyendir
Dergah misali
Bendimi yıkayım
Öte yakaya varayım diyen
Ölçüden uzak kalandır
Öte yakaya geçmek için
Kendini yıkamaya değil
Yolunu açmaya bakmalı
Dergahta bu öğretilir
Hem etrafa zarar verir
Hem kendi dağılır
Kumun yumuşak oluşu
Suyu üzerinden aşırır
Güğümde su var ise
Taşımak zor gelir
Ne var ki suyun değeri
Kaldırmana yardımcı olur

Oymayı O oyar
Düzene O koyar
Gidenin gelenin kaderini O yazar
Gülümüz gönlümüzde
Yolumuz Gül'ümüzde
O’nu bildik
O’ndan dedik
Gösterdiği yoldan yürüdük
Uçan kuşta O’nu gördük
Esen yelde O’nu duyduk
Sevdik her güzeli
Güzelde O’nu bildik
Güzelsin dediğin
Güzelliğini O’ndan alır
Senin gözünde O görülür
Anlatılmayan tek şey sevgidir
Mümin kulun gönlünde sevgi vardır
Sevgiyi tarif etmek
Çöldeki kumları tek tek saymaktır
Canlar bir oldukta aşkı bulurlar
Çirkini kötüyü sildikte
Yar’e varırlar
Sözün yerine gelsin
Gönlün Hak önünde eğilsin

Yetimin gönlünde
Neden O vardır?
Yetim Allah’ını
Ana bilir, baba bilir
Dünyada sığınacak
Sadece O’nu bulur
Aşka düşmeden bulur
Yetimim diye ağlayan
Dövünsün hatasından dolayı
Onun için
Yetim kulunu seviniz
Yetim kulunu övünüz
Özelliğini görünüz
Yetim kulunu kıran
Tez kırılır
Çünkü onun önünde duvar yoktur
Yolunda taş yoktur
Gönlümüz yenmediğimiz nefsimize
Boyun eğmesin
Meydanda kurulan kazanda
Elimiz eksik kalmasın dedi
Hz. HATİCE sözü aldı:

Gönüllerle kaynaştık
Yavrumuzla halleştik
Geldik kucaklaştık
Sözümüzü ona
Gönlümüzü ona bağladık
Geldim onunla
Buldum seninle
Ağlamak değil
Gönüllerde bayram gerekir
Aymayı bildiğinden
Güne kadar geldiğinden
Sözü ancak günde aldım
Sanılmasın senden uzak kaldım
Yerden özü
Gülden tozu
Gönülden azı
Görmeden buldum
 

Ne demek? dersen
Gönülden azı dediğim
Gönlümün vergisine
Yetimin analığına seçildiğim kulun sayısı azdır
Elim elinle
Gönlüm seninledir
Canım canınla
Cümlemiz cananımla
Elim gelsin
Gönlüm bulsun
Cümle ile bir olsun
Unutmayın gönlüm yavrumdadır
Gönlünüz O’na uydukta
Hep bir oluruz
Uymak bir olmaktır
Güzellikte güzellik vardır
Umduğunuz gibi
Efendimizin selamı ile geldim
Onun sözünü verdim;
Uyumayın
Gönülden dağılmayın
Cemiden yüzümü değil
Özümü arayın
Saçımı değil
Yazımı tarayın, dedi
Bana öyle izin verdi
Onlar ileyim
Beni bilirler ise
Onlar ileyim
Allah’ım derler ise
Onlar ileyim
Bilseler bilmeseler
Onlar ileyim
Deseler demeseler
Onlar ileyim
Yansalar yanmasalar
Onlar ileyim
Sönseler sönmeseler
Dünyaya geldiklerini bilsinler
Bildiklerini unutsunlar
Unutmakta selamet vardır
Bilmekle bulunmaz
Çünkü bilmenin hududu çizilmez
Bildiğini unutan
Yeni bilgi arar
Her aradığında
Yeniden Allah’ım der yanar

YUNUS Aleyhisselam
Yoldaşlarından birine;
Bildiklerini anlat ki
Bilgime ekleyim dediğinde
Ben senden öğrendiğimi
Sana mı vereyim? der
YUNUS Aleyhisselam;
Ben onu dün biliyordum
Bugün yeni doğdum
Doğuş yenileniştir
Bir bildiğini
Bir daha tekrarlarsan
Geriye dönmüş olursun
Halbuki dönüş yoktur
Yeniyi yola verdik
Selamımız ile gönülden aldık
Allah’ıma emanet olasınız
Yavruma, yolu nur bağlaya dedi
Hz.HATİCE selamladı

Almayı, vermekten çok dilersen
O’nun yolundan uzak kalırsın
Sarhoşluk, lutfundan sevgisinden
O’na olan aşkınızdan
Gerçekte sebep aranmaz
Kâbe’yi yapana
Niye yaptın denir mi?
Oyunda kağıt çalınmaz
Çaldınmı hileli olur
Gayrette ne senin
Ne benim payım vardır
Nasibin sana ayardır
Namerde muhtaç oldum diyen yanılır
Aslında namert dediği
Onun sevap kapısıdır
Kulun nasibini
Ne sen ne de namert verir
Veren sadece Yüce’dir
Kulun geçmişte düştüğü hata
Gelende onu namert dediği kulla karşılaştırır
Onun için hiçbir olayda hata aramayın
Her olay oya misali işlenir
Gene işleyen kulun önüne serilir
Kul eğer sebep arıyorsa
Unutmasın
O oyanın başını kendi başlamıştır
Ne olay oyasına başlayın
Ne örtü önünüzde serilince şaşırın
Söz bize mi? demeyin
Sözün özelliğine bakın
Cümleyi aynı özellikte görün


Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah