MEVLÂNA’yım ben!

Kendimiz huyumuzu biliriz
Kendimiz yolumuzu buluruz
Cümlemiz birbirimizi severiz
Öylece olaylara uyarız
Cümlenize selam olsun

Açtım ağaç kökünü
Seçtim kavağın dikini dedi
YUNUS’um söze girdi:

Al benden cümleye ver
Cümle desin ki; Verdi yar
Yağmur toprakta
Yağmur yaprakta
Ne güzel kokar
Koku yağmurda mıdır, toprakta mı?
Yoksa yıkanan yaprakta mı? dedi
YUNUS’um yürüdü

Dost kapısı vuralım
Sofrasına oturalım
Diyelim ki;
Tanrı beraber diler
Kulu kulu ile rahmete erer
Denmesin;
Vermez mi zarar?
Benden senden demedikçe
Bolluğa dönüşülür
Öylece tanışılır

Fistan giydim yamalı
Tozu yerden almalı
Bildiğince kalmalı
Sevdiğince dolmalı dedi
PİR SULTAN ABDAL söze girdi:

Doyuyorsam sendendir
Doluyorsam yöndendir
Bildi isem;
Gönlüme aldığımdan
Cümleyi sevdiğimden
Gerçek bilinir yanıltmaz
Destek değişene güç vermez
Kavak dedi
YUNUS misal verdi
Dikine destek olur
Doğruyu öylece görür dedi
ABDAL yürüdü

Her lokma beslerse
Her çiçek süslerse
Gözler gördüğü kadar
Canın aldığı kadar götürür
YUNUS sözü alacak
Aldım verdim diyecek
Cümle ona gülecek
Aldın ne kadar?
Verdin nereye?
Noktaya geldim
Noktayı buldum
Alsam dediğim anda
Kendi boyumu gördüm
Aşmaya boy değil
Gönül gerek dediler
Yediğini pişirene
Dediğini çiğ verme diye
Nasihat ettiler
Düşündüm danıştım
Her ağaçta yaprağı
Çiçeği meyvesi ile tanıştım
Çiçek güzel gözüme
Meyve güzel özüme
Kulun olumu
Öylece girdi aklıma
Ağaca çiçek olsam
Meyveye dönüşeceğim
Güneşte oluşup
Dileyenle buluşacağım
Gel git diyenler
Çekirdeği yutmasınlar
Ham meyveyi tutmasınlar
Kuyu su ile dolsa
Elinde kova yoksa
Su eline gelemez
Olmayan kul kalmaz
 

(Soru: Aydın günden murat nedir?)

Aydın günden gelişen
Gemiye yol verenler
Yolda gidişi soranların
Beklediği gündür
Geçit vermez denilmesin
Kul dilediği yolu açar
Gönlünü açık tutarsa

Konuk yakın alacak
Kaydını dilediği yerde bulacak
Danışılan gibi
Çevreyi sarsa yaprak
Köküne aldı toprak
Dal idi büyüdü
Ağaç oldu görüldü

(Soru: Kul kendini nasıl açar?
Gönlünü açmaktan murat nedir?)

Yoğun kaygu almadan dayansın
Desin ki;
Yaratan bildiği gibi
Yazdığı kadar görürüm
Yaratanın nasip ettiği yerde korurum
Nasip edeceği yere varırım

Akıl yönetir
Gönül donatır
Nefis yanıltır

(Soru: Kimi? )
 Kulu

Geç erken demeyelim
Kundak sıkı sarmayalım
Açık kapı girilir
Şahit kimdir? sorulur
Şahit istemez aklın var ise
Sen senin ile yargılanırsın

Doymayı bilelim
Doyan ile haz alalım
Kuru yaprak atana
Taze yaprak tutana
Elin dar demeyelim
Savunduğun her değer
Yüce’nin emrindendir

Geyik geldi konuya
Sevdi isen hani ya?
HACI BEKTAŞ anıldı
Çuval boştur denildi
Çuvalı boş kalır mı?
Dilendi ise
Dileyen yanılır mı?
Kaçan kovalanmasın
Geçen oyalanmasın
Aldık dünya sözünü
Gördük ömrün güzünü
Dedik; Göster yüzünü
Görmeye yer gerekir
Sormaya yar gerekir dedi
HACI BEKTAŞ yürüdü

Alacağım sende kalsın
Bulacağım bende olsun
Cümle birbiri ile bulsun
Selamı sizlere gelsin
Ya Allah diyelim
Resulüne selam iletelim
Allah’ıma emanet olunuz

Verildiği gibi
Yumurtayı sürsün ki
Yerini düşünmesin
Denizde olsa
Çözümü daha mı kolay?


Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah