MEVLÂNA’yım ben!

Yerden gökten aldığımız
Veren deyip bildiğimiz
Günden cümleye verdiğimiz
Güne kadar geldik
Selam dedik düzde durduk
Dilenen aşta
Kurulan sofrayı gördük
Allah’ım cümlenizden razı olsun
Gelenden gelmeyene
Selam iletilsin
Denilsin ki;
Dünü günü bilelim
Her olaya gülelim
Düzde yüzde kendimizi bulalım
Bizi her kulda değil
Her kulu bizde bulalım
Diyenden demeyenden
Sorgu açmayalım

Meydan bulup gelenler
Yerini sevgi ile alanlar
Günü düne bağlamaz
Gelen güne ağlamaz

Kaşık elimizde
Aşık dilimizde
Vareden gönlümüzde
Gel diyelim seninle
Sohbet edelim onunla
Yerimiz dost sofrasında olsun
Gelmeyenin aşı kalsın

Köşkü buldum yerinde
Aşkı gördüm gönlünde
Gelmeyi dileyene
Her sözü eleyene
Cümlenin selamı olsun

Damarda akan kan değil
Dolaşan vardır
Yerini bilir
Her an yenilenir
Karşı gelemezsin
Olacağı bilemezsin
Vermezse bulamazsın

Destek olduk sözüne
Nefes verdik sazına
Ayak koyduk tozuna
Geldik verdik
Demesinler bakma kulun yozuna
Tozu yozu O’ndandır
Sözü sazı O’ndandır
Ayak versen günü bilsen
Senden midir? dedi
YUNUS’um sözü aldı:

Yaprağı dalda gördüm
Yere kilimi serdim
Gelen yolcuya sordum
Eylem yerden midir?
Gökten midir?
Dedi; Hak’tandır
Yedi hale uyanlar
Altı diye ananlar
Karda düzen sordular
Selde yağma buldular
Seni beni böldüler
Deseler tatlı olsun
Gelenler helva karsın
Derdim ki;
Gözüm nurdandır
Dilim sırdandır
Yorum serdendir
Ben yedilerde gördüm
Yerinde bulsun dedim

Kuyu yerde açılır
Akan su kaynaktan seçilir
Kutbunu bilsen
Verileni çözsen
Koyun ile kuzuda
Avcı ile tazıda
Düzene söz etmezdin
Her sürüye çoban katmazdın
Bilen bilir
Yaratanı her yaratılan görür
Ne var ki her sürüye
Gene de bir çoban verir
Sürüler belli midir? denildi
Bilene elbet
Bilmezsen hepsini kalbet

Konuk yorumdan uzak kalırsa
Gönlünde olanı açsın
Sevgisini her ana
Seven ile paylaşsın
 

(Soru: Konuktan murat kim?)
Gölgeyi aşan
Dilenen yere ulaşan

(Soru: Aramızda mı?)
Eyvallah

Kendini bilene sorsan
Yapıya uyduğunu söyler
Bulmayana sorsan
Kapıda duyduğunu söyler

(Soru: Gölgeden murat benim düşündüğüm mü?)

Asmayı yokladın mı?
Üzümü bekledin mi?
Eyvallah

Yemen’den gelen sözü aldık
Hay dedik niyaza durduk
Gel dedik cümleyi sardık
Dost aşı dedik helvayı kardık
Gelmeyene de ki;
Dost adına dursun
Kazanda helva karsın
Cümleye versin
Desin ki;
Alnımdan andıma olsun

Gerçeğin aynası var
Bakmazsan çevresi dar
Gel duralım önüne
Bakalım Hak yönüne dedi
YUNUS’um yürüdü
Yediye selam verdi
Beraber helva kardı

Gördüm geldim diyene
Güzel çirkin sevene
Yerimiz var diyelim
Gönlümüzü açalım
Duvar dibi göçerse
Kul yapıyı seçerse
Sözüm gerçek anılır
Aşkı diye yanılır
Dağda verdi
Vadiyi gördü dediler
Suya bakıp andılar dedi
MERYEM yorumu güne bağladı

Deste yerde
YUNUS’un verdiği gibi
Demden sorulduğu
Yörede bağladığı değil
Aynen verildiği gibidir
Açıklık görülecek
Ayağa serilecek dedi
Sevgi ile selamladı yürüdü

Kundak açıldığı yerde bebek seçilir
Öyleyse doğumun olması beklenir

(Soru: Hangi doğumun olması?)

MERYEM’in kundağının açılışı
Ne demek? dendi
Beklenen olayda
Gün verilemez bilinse de
Eyvallah

Doyum olmaz sevgine
Gözüm doymaz sergine
Neden düştüm sorguna?
Kul olup gerineydim
Söz deyip yerineydim
Ben hal ile bilineydim diyene
Elbet kulluk yolluktur diyelim
Her kulunu sevgi ile kucaklayalım
Yar diyelim
Yerden göğe analım
Yerden göğe ne demek? dendi
Her zerrenin bir olduğu
Kainatta birliği kurduğu bilinse
Sözün özü denirdi
Noktadan noktaya geliş odur
Göğün hududu nerdedir?


Allah’ıma emanet olunuz
Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah