MEVLÂNA’yım ben!

Kafes kapalı derler
Kafeste verileni yerler
Kavuşsam açlığa
Uçuversem boşluğa diyen her kuş
Kendinde olana değil
Kendinden gelene söz verir
Kendini bildiği günde
Kaydını görür
Cümlenize selam olsun
Kafesi değil
Kafeste olana doğruyu versin

Her olanı gördüğümüz gerçektir
Yazılanı okuduğumuz kadar
Gemiye geldiğimiz
Her birinize açık olanı
Verdiğimiz bilinir
Yapıya çırak değil
Usta aranır
Gezdiğim her elde
Sezdiğim her dilde söylenir
Açık verilen gizli diye saklanır
Sana bana yer veren
Gönlünü açık desin
Sergiye koyduğunu
Adını değiştirmeden söylesin

Kapı kapı gezeceğim
Yol verip döneceğim
Saz diye dinlemezsen
Sözü halden keseceğim dedi
YUNUS’um sözü aldı:

Ak ile karada değil
Hak sözü denilirse
Olmuş meyve yenilirse
Kayguda olanın
Kaygusu bölünür
Konuk her dilde
Gerçeğin verdiğini bilir dedi
YUNUS’um sözü
YAHYA’ya verdi:

Elde bohça açamam
Hak yazmazsa geçemem
Ben dilediğimi seçemem
Allah’ım yazdı ben bileceğim
Dilenen günde geleceğim
Her yuvada adını zikredeceğim
Allah Allah diyecek
Sözümüzü adı ile düğümleyeceğiz dedi
YAHYA yürüdü

Serdim toprağa kilim
Dedim Hakk’adır yolum
Gözüm gördü
Helalde kaldı kolum
Dar fistan giymediysem
Dar yola girmediysem
Her söze adını koymadıysam
Elbet kaygu alacağım
Şüphe ile dolacağım
Bildiğimi vermediysem
Yolumdan kalacağım dedi
YUNUS’um satırdan satıra
Sözü aldı:

Dileyen gülsün
Gülüşte selameti görsün
Desin ki;
YUNUS bildi, bilmedi
YUNUS sevgiye doymadı
Buz gördü de kaymadı

Ağaç cümleye gelse
Cümle söz ile verse
Her yaprağı şahittir
Yaprak Adını bilir
Her nefeste zikrini bildirir
Dost kapısı dediğimiz
Her meyvede yediğimiz
Yoluna adını verir

Harman senden seni alır
Senden sana verir
Sende var olanı görür
Seni var edeni okur

Konuk denilene geldik
Konutta seyrini bulduk
Her var olan konuktur
Varlığını konutta bulursun
Konuttaki hizmetin ile
Kendinden sıyrılır
Komşuya değil
Kapındaki aslına dönersin
Her kapı açılacak
Ne var ki
Kendi inşa ettiğin eşikten geçilecek
Dilediğiniz eşiğin tezgahını kurduk
Cümlemiz ayakta olduk
Dileyenden hizmete katılanı selamladık
Aldığım her görev
Cümleniz içindir dedi
ALİ söze geldi:

Gel, dedik Gör
Verdik gerçeği bildirdik
Altı yol arasan
Altı asır tarasan
O gün gelişir
Bilenler çalışır
Bilmezse çatışır
 

Eşikteyiz çalışalım
Hepimiz birliğe alışalım
Çok ile buluşalım
Hep verdik
Hak olanı gösterdik

Dimağ geçeni değil
Geleni almayı diler
Oysa gerçek yaşadığın andır
Ne gelecek, ne geçmiş
Anda hizmette olayım dersen
Her zerren kaydını yapar
Andan ana attığın her adım
Bakmayı dilediğin yönü sana açar
Ne yapalım?
Hangi hizmeti alalım? denilir
Elbet gelen gün
Senin hizmetin ile beslenir
Sevgin ile süslenir
Hizmetini elden ele
Dilden dile naklet
Bayağı gelse bile
Ayağı sürse bile
Her dalı elden bırakma
Bildiğin hali aklından atma

Dört Er’i yola verdik
Yolda çamur var dedik
Desinler ki;
Rahmettendir
Yardım dilerse;
Söylenen zahmettendir

Altın gümüş elde kalmaz
Nasip sende değilse
Akan sular yerde durmaz
Kırk yıl diz üstüne eğilse
Yazılıdır kulun sözü
Söyler her gün yazılanı sazı

Yapı bilindiği gibi
Kapı bulunduğu yerdedir
Hep bir olalım
Birliği şüphesiz kuralım
Dikenimiz var ise
Kimseye batmasın diye
Kendimiz kıralım
Önce benden sana diyelim
Sonra beni seni birleyelim
Hala diken var diyor isek
Birliğe katılmış olur muyuz?
Kapalı kapıyı açıp
Benden beni bulur muyuz?

O gün yakındır yakınlaşalım
Sahip olduğumuz cevher ile sakinleşelim
Konuk yapıda yerini alsın
Her kulu kendine düşen görevi
Kendisi tayin etsin
Şikâyetsiz anını anına bağlasın
Konutta kaldığı kadar
Hazır olduğunu
Her gün tekrarlasın dedi
ALİ Resulünün selamını
Cümlenize iletti

Gökyüzü yerden alır
Her tanede zikrini bulur
Allah Allah diyelim
Selamda selameti bulalım
Rahmeti sizlerle sizlere dağılır
Zahmeti ile her birinizi eğitir
Bilenin bildiğini öğütür
Dileyene dilediğince nasip verir
Al der verenle
Yol senin diyenle
Kuşaktan değil
Beşikten bildirir dedi
ALİ hazır olan her ere
Rahmetin niyazını bildirdi;

El senin yer senin
Gelmeyi değil
Dönmeyi bildir bana
Dönüşü buldur bana
Geldiğim günde sana
Yaprak gibi dolayım
Dalı gibi sarayım dedi
ALİ yürüdü

Yaprakta hizmetin sırrı vardır
Dalında aşkının koru vardır
Kor olalım
Kendimizi yaprak misali
Hizmette görelim
Sarı yaprak yerdedir
Yeşil yaprak dalda
Meyvesi halde
Almayı bildi mi?
Yaprak verse, vermese dedi mi?
Görevimizde yaprağı alalım
Yaprak misali olalım
Masal demedik
Gerçeği verdik
Açın, açık olun
Allah’ımdan geleni
Gerçek diye bilin


Allah’ıma emanet olunuz
Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah