MEVLÂNA’yım ben!

Her öğüt güzeldir bilene
Niyaz ile bulana
Cümlenize selam olsun
Konuk gelen suya dalsın

Söğüt dalı yolunu verir
Gelen giden halini görür
Duman yer vermesin
Dayandığı dalda köküne eğilsin
Yolumuzun düzünde
Her kulunun yüzünde
Akan yaşın gözünde
Dost diyecek bekleyecek
Her kulunda
Dost hali göreceksin ki
Uyumda olasın

Sepet ördük düzene
Duman vermedik yazana
Yamalı fistan giyse
Yerden göğe kilim serse
Her adımda gölge görse
Bildiği ile kalacak
Görgüsüne sadece
Talip olduğu gelecek dedi
BEHLÜL’üm söze geldi:
 
Altın olsa alamam
Gönül dolsa kalamam
Ömrüm dağlandı
Sevincimi bulamam deme sakın
Aldığın her zerreyi
Dağılmayan de öyle dokun

Çevre aldım elime
Devre dedim gününe
Olay yorumsuz geldi
Sorumsuzluğa geleni sildi

Yukarıya çıkayım diyen
Merdivene talip olur
Adım adım çıkar
Her adımı sayılıdır
Çıktıkça güzellik seni sarar
Soyunduk güzele
Talip olmadık gazele
Güzel en güzel dedik
Soframıza Hak sohbeti koyduk dedi
YUNUS’um söze geldi:

Her varlık darlığı geçer
Her darlık zorluğu seçer
Gölgeler silindikçe
Gönüldeki sevgi bölündükçe
Ne darlık üzer
Ne zorluk süzer
Açık olan her kapı
Talip olanı bekler

Dost sözü alanın
Hamdolsun diyenin
Güzelliği, yerde gökte
Bulması gereklidir

Unutulmasın
Sana dert gelen olay
Günü doldukta
Düzene geldikte
Sadece boş geçen dert gününe
Kendini uydurduğun için üzülürsün
Her olay geçicidir
Her nefes uçucudur

Gölgede olanlar ile
Güneşe bakmadım diye
Üzüntü alma
Her kulun göreceği güneş
Aynı değildir
Bırak senden ayrı olanı dedi
YUNUS’um soruyu yerden aldı
Serden buldu

Gönül ile oluşur
Aklın ile buluşursan
Her nefeste
Bilgin ile konuşursun
Elbet O’ndandır
Ol dediğinden dedi
YUNUS’um  selamladı yürüdü

Dağlar selam alır mı?
Derya bileni bulur mu?
Dost kapısında kalır mı? dedi
KAYGUSUZ selam ile geldi

Her ağacın gölgesi ayrıdır
Her yaprağın vergisi de ayrıdır
Onun için olan kulun
Görgüsü de ayrıdır

Selvi uzaktan selamlar
Yumak olsa gelse
Gönülde bulduğunu bilse
KAYGUSUZ’dan sormazdı
 

Elbet soracak
Gönül deryasına dalacak
Aldığına kah gülecek
Kah ağlayacak
Emeğini verdiği her yaprak
Niyazına şahit olacak

Doğmayan her zerre
Eğitimsizdir
Dünya her zerrenin
Eğitim merkezidir

Yaprakta sayılıdır okuyana
Toprağa ekersen
Aldığını bilirsen
Yerimi gördüm dersin
Kendinde olana uyarsın

Bilgiden maksat
Daha önce verdiğimiz
Gerçektir
Gerçeğin özünü bulduğun an
Her zerren ile uyduğun andır

Ağaç altında
Tefekkür ediniz dedik
Niyazımız yapraklara
Tab edilir
Sela vakti niyaz ediniz
Dediğimiz o idi
Hepimiz ayakta olur
Yaprakları alırız
Yani niyazlarınızı toplarız
Allah’ımın izni ile
Dilenen işareti veririz

Güzellik yaprakta toprakta değil
Sendedir
Toprak doğuran
Yaprak doğan
Ağaç besleyen ve beslenen
Yani mana ile maddeyi birleyen
Yapraklardan aldığını düşün
Yapraklara verdiğini gözle
Seversen gül açar
Sevmezsen kul kaçar dedi
KAYGUSUZ selamladı yürüdü

Eskiye değil yeniye dönelim
Toprağa değil ağaca yanalım
Birbirinden ayrı değil diyelim
Dönelim dönelim dedi
HACI BAYRAM söze geldi:

Bağlara su yürüdü
Sular aktı
Her yakayı ekin bürüdü
Olgun gelenin sesini
Dolgun gelenin nefesini aldı isen
Darlığı geçtin
Zorluğu aştın
Neden?
Gerçek değil dedin şaştın
Hiçbir olayın nedeni yoktur
Olan gerçektir dedi
BEHLÜL’üm geldi:

Şarkıyı sevdiğini
Nefesten aldığını bildirdi
Allah’ım kuluna
Niyazının bedelini verir
Affına sığınan kuluna
İkramını sunar
Devası olmayan dava
Olumsuz değildir

Erliğe soyunduğumuz günde
Kullukta gözümüz kalmadı
Genişleyen yolda
Taşa ayak vurmadı
Gelen geçen ile
Dalmayı düşlersen
Gayrete sözüm kalmadı dedi
MERKEZ’im selamını iletti

Dört kapı açıktır talip isen
Kendinde olana yöneleceksin
Olumsuzluk kapımızdan uzaktır
Ayağımı yuvaya
Uydurdum gönlümü havaya
Sevindim dedim ki;
Gönüller açık
Açık yorumlar gibi

Allah’ım cümlenizden razı olsun


Allah’a ısmarladık
Selam Selam Selam

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah