MEVLÂNA'yım ben!
 
Yumağın düğümüne
Yol sorduk çözüm bulduk
Allah’ım dedik çizgiye uyduk
Selam olsun
Sofrayı kuran gülsün

Hay dedik sözü bildik
Sevgide huzur bulduk
Akan su arındırır
Yuvanın damı barındırır
Her öğüt
Dinleyeni korundurur dedi
YUNUS’um sözü aldı:

Havuza dalayım desen, sınırlıdır
Dereye varayım desen, sorunludur
Deryada olayım desen,
Yerden göğe verimlidir
Aldık ele fistanı
Dile verdik destanı
Ne yol alsam tutarlıdır
Ne gün görsem yeterlidir dersin
Baldan geçer
Acı badem yersin
Ne baldan geçelim
Ne de bademin
Acısını seçelim dedi
YUNUS’um selamladı

Harman kulu döndürür
Güneş yolu yandırır
Gül dalına
Bülbülü kondurur
Her güzelin
Gül misali dikeni olur
Elime batmasın dersen
Dalı mendil ile tutarsın
Komşuya el etmezsen
Yolcuya gül satmazsan
Ne gayretten
Ne hayretten
Nasibin olmaz
Bilginde gerçekten
Zerre kalmaz
Ne derse desin
Komşunun yeri vardır
Dost olmanın yolu vardır
YUNUS gerçeği bildiği günden
Kendini her zerresi ile yargıladı
Bilgisini sorguladı
Dumana öyle baca verdi
 

Ocağın elbet yanacak
Ne var ki
Baca yapmazsan
Sende kalacak
Sende tütecek
Ocağına baca yaptığın an
Ateş sende kalacak
Dumanı gidecek
Yolumuz YUNUS’un yoludur
Halinizde uysa
Kement attığı olayda
Gerçeği duysa
Sayfaları açmaya değil
Her sayfada
Güzeli seçmeye gayret ederdi

Bir bir okudum
Tezgahta iplik dokudum
Gelene gidene sattım
Düğüm var ise attım
Gün gelir güzel verir
Bekleyenin yoluna
Hayır gelen durur
Vardığın her durakta
Düşündüğün kalır

Mevlâna’yım!
Huzur dilersem
Hazır olurum

Yunus’um!

Miğfer başını korur
Ayfer gönlünde olanı verir
Seyrine gelen gerçeği görür
Elden ele aktarma
Senin olan sende kalsın
Yumurta gününde gelirse geçerlidir
Günü geçtikte zararlıdır
Yaban gölgesi alma
Yabana selam verme
Açtığı her çukura
Asla adım atma
Yaban nedir? denilir
Benlikte olan
Gerçeği sadece
Kendinde bilendir


ALLAH’a ısmarladık.

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah