06 MART 1970


MEVLÂNA’yım ben!

Yumuşak oldum
Yuğmaya geldim

Allah’ımın huzuruna varmaya
Korkun mu var?
Yol verdim
Münasip yol gösterdim
Niye korkarsınız?
Aldın suyunu, münasip huyunu
Ölümden korku ham kula
Allah’ımdan korku
Olgun kula yaraşır
Yanınıza gelene de deyim
Doğruyu bildirin
Alsa almasa dert etmeyin
Üzmeye ne hacet?
Allah’ımın yolunu arayan bulur

Geldim buraya
Vardım Yüce’ye
Allah’ımın kullarına
Sevgisinin derecesini ölçmek değil.
O kadar, meczupluk olur düşünmek
Yalnız aciz varlığımla
Sığdıramadım kuluna
Sevgisine akıl erdiremedim
O kadar sevgiyi
Dünyada düşünemedim
Ne kadar aciz olduğumu
Orada anladım
Şansınıza Melekler dahi sevinçte
Etrafta dönmekte
Almayı vermeyi kulla değil
Değerini Allah’ımdan bilin
Verişini siz de ölçün
Her kul eremez bu sevgiye
Sevgisinin delilini göremez
Gördüğünüzden erdiğinizden şaşmayın
Şaşkın kula bakmayın
 



Suyunu alanda
Kul korkusu olmaz
Çünkü Allah’tan başka kimseye bakmaz
Mürteci mi diyecek?
Varsın desin
Cevabını Allah’ım versin
Yol münasip şaşmayız
Kötüye yol vermeyiz
GARİB’i yalnız komayız

Merdiven dersin
Çıkmayı dilersin
Anlatsam bir
Sonunu beklemeyi
Kendine işkence sayarsın
Merdiven çıkılır
Her katta durulur
Gezilir görülür
Daha olgunluk dilenir

Allah’ımın müstesna kullarına
Lütfunu gördünüz
GARİB sizden değil
Siz GARİB’den aldınız
Allah’ımın lütfuna erenlerdensiniz
Merdivene getirdim
Dediğim gibi;
Müstesna kulların yardımcısı olur,
Ona elini verir
Dünyadan yükselir
Asıl olan, kulun mertebesi
Ölünce tartılır
MÜNKİR NEKİR’i andın
Mümin Allah’ım dedin. Hayır olsun.
Ölçülür günahı, ölçülür sevabı
Mertebesi verilir, merdivenler çıkılır

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah