06 MART 1970


MEVLÂNA’yım ben!

Hayırlı günün hayırlı kulu
Allah’ımın verişi
Sabrını ölçüşü
Kulun yoluna uyar
Gönülden ayan beyan açılır
Maniyi düşündün
Sana hayır getirir
Üzüntün seni oldurur
Olumuna bağlar
Sana dünyanı gösterir

Olmuşu unutsan
Gelene baksan
Huzuru arasan
Bakma hasta sözüne
Uyma sözün düzüne
Öyle söz olur ki
Sağ sol düşünmeden söylenir
Ok gibi gelir gönlüne saplanır
Öyle söze uyma, duyma
Olay yok, Allah’ına sığın
Ayrılık yok, gidersen yakınlık var
Ya Allah de yürü
Onu Allah’ıma havale et
Ağzım, dilini bağlar

OMAR der ki;
Kadın yuvasında
Erkek havasında olsun
Yuvanın havasına uysun
Uygun havayı yuvaya erkek getirir

OMAR der ki;
Huylu huyunu, almış yolunu
Yol münasip demişse
Deme; Uymaz
Allah’tan dile
Gününü bekle
Uydurur, yolunu buldurur
Kızını evden talihi uzaklaştırır
Sabır, günü oldurur
 



Sevmekten korkmuş değil
Avrata söz vermem der
Avukat oldu, dünya kanununa uydu
Allah’ın adaletini unuttu
Her Allah’ın yolundayım diyene
Yol münasip denir
Sen uyma, ses etme, sabırla bekle

Niyetini gördüm
Allah’ım dedim
Af büyüklüktür
Suyunu almayandan ne gelir?
Allah’ım affetsin
Sakın ‘Kötü’ deme
Beddua etme
Etme, Allah’ıma güç gelir
Çünkü Allah’ım yapılanı görür
Cezasını verir

Sana huzur vereni bil ara
Benim niyetime uy
Bulamıyorum deme
Bulacağım de
İnan bulacağına
Müminsin, inan geleceğine
Maniyi kaldırır Allah’ım
Allah’ımdan kurtuluş dileyin
Niyetler uygun niyaza yol açar
Yumağı münasip günü bekler
Sözle değil, niyazla isteyin kurtuluşu
Allah’ımın her işi
Hesabına uygundur
 

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah