17 MART 1970


MEVLÂNA’yım ben!

Hoş gördüm
Yuva’yı, yoldan gelen havayı
Havaya uyan kulları
Selam sevgili kullara
Selam cümlenize

Selamlaştık adına
Allah’ımın yoluna
Dilimizle yudum aldık
Gönlümüzü suladık
Aldığımız habere sevindik
Kulun adına ömür diledik

Gümüş yolun geçişi kolay
Altın yolun varışı gönüle bağlı
Duanızı yolunuza ediniz
Kabulünü görünüz

Yumuşak soranın sorusu bitmez
Birini çözse öbürünü bırakmaz
Aydınlık dünyanın karanlık günü demeyin
Karanlığı aydınlatmayı vazife bilin

Allah’ım verdi
Rahmeti yağdı
Kul yüzü güldü
OMAR der ki;
Yolunu yürüyen
Aldığını bilendir

Vurmak yok defterimde
Yermek yok kitabımda
Yumuşak yolun yolcusu
Mümin kulun kolcusuyum

Namazın sözü edilir
Kula ağır söylenir
Kul, kul için etmez ibadet
Yumağını sarana
Güzel hitap et



Yalvardığın gün
Allah’ına ibadetin sayılır
Vardığına tutulur
Yolun öyle verilir
Borcunu bilirsen
Yolunu yürürsen
Allah’ın kuluna
Sevgi gösterirsen
En büyük ibadeti yapmış olursun
Gidişimiz var, Amin.
Gidiş dönüş olur oOlaylara bağlanır
Söz kuldan değil Allah’ımdandır
Yolun gayesi;
Durmak değil ilerlemektir
Atomu havada değil, elde tutmaktır

Bu mübarek yolundan
Yolunun Ulu’sundan
Selam bekledi
Nurunu sevdim
Mübarek dedim
Olumunu bağlamış
Yoluna ağlamış
Küçük yolunu geçmiş
Büyük yola ulaşmış

(Resim verildi)

Duruyorsa süzgün
Dünyaya değil üzgün
Elinde destek
Gönülde istek
Allah’ın kulu
Dileği; hayırlı kulu olmak
Dünyanın gailesini silmek
Yalnız Allah’ını düşünmek oldu
Dileği gönlüne uydu

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah