MEVLÂNA’yım ben!

Gümüş yuvayı sorsa
Yuva parlasa
Duman dağılsa münasiptir
Umdunuz Yuva’yı açtınız
Olmuşu bildiniz
Olmasa münasip demem

Olmuşu oldurmaya sebep yok
Hamı oldurmaya kulda mecal yok
Gönül almak, kulu yola yolu kula bağlar
Suyunu olumuna
Olumunu yoluna bağladın

GANİ der ki;
Sözümüz dedik
İsim vermedik
Kul fani bulmaz
Her yazıya imza arar
Olaya sunduğum sebeptir, bilmez
Yolun kuluna
Fitnat Hatun’a danıştım
(ÇAKIR’ın teyzesi)
Der ki; Elimiz emeği, dünyanın ekmeğine
Dünyanın ekmeği, B’nin yuvasına olsun
Sevinirim bilsin
Allah’ın verişine uysun
Niyazı bol olsun
Yuvasına, eşine, yavrularına
Bağını sıkı yapsın
Amade eşini, olmuş kişiliğini kırmasın
Yanılıp dönmesin
Allah korkusu olandan şüphesi olmasın
Selam onlara, nurlu yollara

 

Kum, mübarek yolun tozu
Dünya bildim buzu
Aşta yedim tuzu
Yuva’da aldım hazzı
Günümde senin yuvanda
Başka yuvada değil
Emeği deme, bana mal etme
Dilediğin kula
Yumak sararken
Nasip ararken ver
Helal ettim.
Sunduğumu yolunda
Yolunu kulunda gördüm
Şükür Allah’ım
Olmuş Allah’ım
Sokaktan geçsin
Sunduğum içsin
Münasip yolda hata olmaz
Kul düşünür, düşündüğü gibi olur
 

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah