MEVLÂNA’yım ben!

Korku yok
Uyku gelir, geçirilir
Yalnızlık değil
Yumuşaklık gerek
Müsekkin lazım
Olduğunu yürümüş
Gününü sürümüş
Gün görmüş
Huyunu yolunu Allah’ına bağlamış
Kader demiş sinesine çekmiş
Dert etmeyin
Söz katmayın
Allah’a el uzatmış
Ömürden gün atmış
Hoş deyin, gülüverin

Andığın, yoluna yol katılandır
Ulu’su sorulur
Ulu’ya yol verendir
Ulu’yu dilemedi
Ömürde aramadı
Andığı gün,
Yumağı döndüğü gün diledi
Açtığı gün unuttu
Allah’ım yardımcıdır
Kulunu görücüdür
Ulu’suz olmaz demeyin
Dilediğin gün
Dilediğini aldığın gündür
Ulu’su olur
Dilerse yardımcı gelir
Dilenmediği gün
Niye yavruyu alırsın?
Sözünü görürsün?
Mümin olmuşsun
Yavru bakar mısın?

Olayın niyete uyması
Kulun sunduğu yoldan beklediğidir
Yolun gidişine uymak
Kulun gözlediğidir

YUNUS’um der ki;
Gelsem, sözü alsam
Dünyayı demem
Kötüyü komam
Yolunu çevirir
Ahirete götürürüm
Elimin yüzünü
Yolumun düzünü veririm
Uçanın kaçanın
Dünyanın sözü olduğunu bilin
Dünya kulu
Malzemesi dünyanın malı

YUNUS’a söz verenim
Yolunu alsın
Yerine varsın
Yumuşak günü bulsun
Ölçüye vurmayın
Günahına girmeyin
Yerini bulması
Katına varması günlük değil
Günlük olur gelişi
Ölçüsüne uyanlar
Verir kainatın tecellisi
Yumuşak günün uyması
Dünya kulunun
Allah’ını bilmesi
Yurdum der mücadele eder
Kainata hükme çalışır
Keşfim der çözmeye uğraşır
Unutulmasın,
Kainatın tecellisi değil
Kulun alın yazısıdır
Değişmez, kulun görüşüne uymaz
Yalnız elden gelen duacı olmak
Allah’ına elini açmaktır
Allah’ına sığındığında
Onun yolunu, yanılma,
Yolunda olmayan deme
Cümle kul, zatının koruyanıdır
Kullarının cümlesinin koruyucusudur
O'ndan başka koruyucu yoktur
Yanılıp kimseden koruyuculuk dileme
Allah’ımdan başka.
Her türlü koruyuculuk vasfını
Zatında toplamıştır

Allah’ım Yudum aldık
Dileyene verdik
Dumansız yuva dedik
Yuvanıza geldik
 

AYİŞE Hazretleri
Ummak olsun, kul beklesin
Selam verdim
Danıştığını öğrendim
Selam suyumu alan
Yolumu soran
Elini açıp dilediğin
Gülünü kokladığındır
Günden geldim sana
Yolundan, GARİB elinden
Hummalı günün geçişini müjdeledim
Gelişim her gün olmaz
Bana söz düşmez
Yardımın sonsuzdur
Allah’ım verdikçe
Yolum aldıkça dedi
Cümlenizi selamladı
Sevgilerini bildirdi

Eli yok, nuruna yüz sürün
Gönülden duanı edersin
Nuruna yüz süreyim
Ben de nuruna gark olayım dersin
Ben cümlenize yardımcı
Benim için ayrı yok
Allah’ımın ayırmadığını
Ben nasıl ayırayım?

Suyunu yüzerken
Yolunu yürürken aldığını kim bilir?
Her kul kendini zavallı görür
Yanılmayın, şaşkına kapılmayın
Aldığın söze uydun mu?
Vicdanının sesini duydun mu?
Kula elinden geldiğince
Yardımcı oldun mu?
Ne korkarsın, ne dertlenirsin?

Sözümün tadını
Allah’ımdan aldım
Kazan, softanın sözü
Mümin oldun bilesin
Kazandan korkmayasın
Olduğundan şaşırma
Yolum buldun diye
Olmamışa söz etme
Olmamışın da günü gelir
Allah’ım oldurur
Kula söz düşmez
Sinirinden söz edilir
Sözü yüzü büzülür
Kulun gözü kapanır
Görgüsü kısılır

Dünya ilmi geçici
Kuvvete bağlı
Aldığını veremez
Bu alemden ilgilenmez
YM olsa da suyunu
Umduğu gibi almaz, yol vermez.

Sen yolun gidişini
Ben yolun varışını söylerim
Varışı barış ile bulursun
Sarışı çözüş ile bulursun
Düğümü sabır ile çözersin
Yolcuya yol ver desem
Yolunu nasıl verirsin?
Koluna girersin
Beraber yürürsün
Vermek, almaktan güzeldir
Almak, yüzünü ağartır
Vermek, güldürür
Almaya layık görüldüğünden yüzün açılır

Duamıza katılan
Yolumuza atılan
Ağızdan gönülden açılan
Cümle mümin kulların
Cümle dönük kulların
Yardıcısı Allah’ım
Senden dileriz
Yardım dileriz, verdin biliriz
Sevdin severiz
Candan geçeriz
Yoluna göçeriz
Varalım sana
Duralım divanına
Ayırma Ya Rabb’im. Amin.
 

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah