30 MART 1970


MEVLÂNA’yım ben!

Hummalı yoldan Yuva’ya geldim
Yuva’yı, yanılmayan doğrudan
Ayrılmayan kullarla gördüm
Olmuşu Yuva’da
Ermişi havada gördüm
Yumuşak kula duacı oldum
Geldiniz, Yuvamıza girdiniz
Havamıza yumuşak dedim
Gönülü gördüm
Kimin? derseniz
Sorulanın, akıldan geçirilenin
Yolda yolcusu sorulur
Yolu nasıl? denilir
Söylediğim bilinir
Nasıl olduğunu gördüm
Her kuluna ‘Nasip’ dedim
Olmak güzel
Bulmak yolunu, en güzel
En güzelini bulmuş
Nuru ile yoğrulmuş
Sevgisini gönderip
Bilsinler, yavrusunu sevsinler der
Yumağımı sarmadım
Niyazımca bilmedim
Görürüm, araya girerim
Nasıl? demeyin
Dolanır dururum
Güzelin en güzelindeyim
Gül bahçelerindeyim
Yolumun yolcusu olun dilerim
Hüzün kalmadı bende
Yalnızlık yok bu alemde
Allah’ımla doluyum
O'na vardım
Yolunda vazife aldım, sevinçliyim
Olduğum yer, vardığım yerdir
Vardığım yer, güzelin en güzelidir dedi,
Selamını bildirdi.

Sevinç alsınlar
Duacı olsunlar
Onlar için sevinçteyim
Dünyanın gailesini silsinler
Nedir ki? desinler
Gönülden uysunlar
Sesimi duysunlar
Üzgün değilim
Yumağın erken bitişine
Güzeli bulmak aydınlattı beni
Düşündüm gönül bahçemi
Gül doluymuş;
Gülün bolluğu Nur yoluymuş
Sözünün sonu da başı da sevinçli
Gelişine özençli
Mahzun olmadım dedi
Selamladı gitti
 



Vazifesini sorana, deyim
Her olgun ruhun aldığı vazife vardır
Onun vazifesi
Yavrularına yardım etmek
İznince kazalardan korumak
Vazifesi çok kutludur
Kendisi çok mutludur
Yolunun uyuşuna
Kulunun duyuşuna göre
Vazife verir Allah’ım

Yanda oturan
Aklını karıştıran yavruya derim
Sözümü öğrenmek ister
Girmeyi diledim duacı oldum
Ağmaya değmeye gelmez
Duana gelir

Günün gecesine
Karanlık deme
Gününü düşünün
Geleceği düşünün
Güneş doğar, karanlık gider
Gine karanlık olacak diyene sözüm
Hayatın cilvesi gözüm
Aldığın gibi kalmaz
Dilediğin gibi vermez
Düşünürsen karayı

Müstesna kulun
Nurlu yolun
Olanı bilin
Sözüme gelin
Dediğim;
Yuva’nın, Yuva’daki meclisin
Mümin kuludur
Niyazını ölçüye vurmayın
Ölçü gönüldedir
Aldığınız haber
Niyazınızın olumundadır
Mecliste olan
Gönülden duyana dedim
Yolunu bilir, dediğimi alır
Olumunu harcamaz
Manisini ortaya dökmez
Yanına gelene değil
Derdini bilene söyler
Onu ortak alır
Bilirsiniz;
Hayatta ‘Ben’ diyen değil
‘Cümle’ diyen kazanır
 

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah