|
MEVLÂNA’yım ben!
Günümüz geceyi açsın
Gece güne ferah versin
Memnunum Yuva’dan
Allah’ım
razı olsun cümleden
Aldık niyazı Ululardan
Getirdik Yuva’ya
En alası yol size
Niyetiniz
uydu bize
Gelelim söze
Geçicidir dünyanın hali
Olmuyor deme
Allah’ın oldurur
Sebep yaratır
Saraya yol dileyen
Saray adabına uymaya çalışır
Allah’a yol dileyen
O'nun yolunu öğrenir
Yolsuz yola çıkılmaz
Yolda dara gelinmez
Yolu
bilmeyen
Sonuna varamaz
Ağacın dalına
Yumuşak yoğun yaprağın
Bolu dizilse
Yudumu almayı
Hepsine nasip eder Allah’ım
Güneşin yumuşak nurunu
Hepsine
nasip eder Allah’ım
Allah’ım kimsenin nasibini
Kimseye vermez
Yarattığından hiç bir gün geçmez
Şaşarım şüpheye düşen kula
Şaşarım
Allah’ın verişini unutan kula
OMAR der ki;
Allah’ım niyaz eden kulunu
görür
Dileğini duyar
Uygun olanı
Kula hayır geleni verir
Sebebini kula
sorsa
Kulun dediği gibi yapsa
Dünya karışır
Allah’ımın verişi
Hiç
yanılmaz görüşü
Yudumunu arttıran
Allah’ımdan gelir diyen
Sabır ile
yoğrulan kuldur
Olsun da görelim
Allah versin bilelim diyen
Dünyasına
küsendir
Dünyasına küsmese
Etrafına bir baksa
Allah’ımın verdiğini
görür
Gördüğüne kapılır
Allah’ının varlığına
Sorduğunun darlığına erer
Allah’ından af diler
Gönül madde ile ölçülmez
Madde kula her zaman saadet
vermez
Rahatlık demedim
Adının Yuva’da anılışı
Duaya sebep ise
Mesut
kulsun
Allah’ının sevgili kulusun
YUNUS’um der ki;
Yuvamı özlemek gelse içimden
Yanardım anamın
hasretinden
YUNUS oldum büyüdüm
Yuvam dedim aradım
Olaydı bilmem mesut
mu olurdum?
Öyledir, olmayana kul meyleder
Kendinde olana sarılmak değil
Olmayanda saadetin olduğunu sanır
Asıl olan, olduğunla yetinmektir
Güzelin
duyumu
Mümin kulun duyumuna uysa
Güzellikler kula umduğunu buldururdu
Öyle yuvada huzur bulunurdu
Yolcusu olsun yolun
Ağızdan değil kulun
Allah’a açıktır elin
Yoldan
olsa kula dert
Hayat gelir ona sert
MEVLÂNA’yım söz bende
YUNUS’um yanımda
Yumağını sarana şifalar diler
Yumağın sarılışı yumuşak olan
Adına GARİB denen kulun yanındayım
Her zaman
gönlündeyim
Olduğunu bildirdim
Yanıma gelen dedim
Niyazımı ettim
Duman Yuva’ya girmez
Gününüz dumanla kararmaz
Gelişin görüşü var
Allah’ı bilişi var
Cennetin şarabından
Mümin
kulların içişi var
Bilensiniz bunları
Kur’an’dan yazıları
Daha öte
diyemem
Günden sözü veremem
Bilinenden ötesi
Söylenmek gerekseydi
Allah’ım bildirirdi
Sözü Hz. MUHAMMED’e verirdi
Olmaya yüz tuttuk
Secdeye diz büktük
Alnımız yere koyduk
Allah’ım dedik
Güzelliğine vardık
|
Elden güzelin adına
Olmuşun duasına
Duamızı kattık
Aman demedik
Zaman bilmedik
Allah’ımın adını gönüle
koyduk
Ağızdan andık, andığımız bildik
Niyetlerin gelişi
Suyundan içişine göre kuvvetli olur
Niyetler öyle
gelir. İman.
İmtihan etmeye
Yolundan gün sorana
Günümden dil sorana
Sözün
kısasını derim
Gönlünü sınarım, açık derim
Yiğidin yakası açık olsa
Yenine kar dolsa
Üşüdüm demez
Yenini
silker
Yumuşaktır der
Merdivenin çıkışı mı? Olur ya.
Yavaş yavaş çıkarız
Hep bir olduk
Yumakları Hak yolunda dolarız
Biz de size yardımcıyız ya
Olumunuzun size kazandırdığı lütuftur
Allah’ımın lütfu
Bizlerden değil
Gönüllerinizden buldunuz
Ne var ki bize dayandınız
Huzura vardınız
Merdivene çıktınız
Çıkmayı bildirdim
Size ışık verdim
Benim yaptığım bu kadar
Gerisi gönüllerinizin hediyesi
Olumun gönül yolunu açar
Yanılmak olur kula
Dönüş gerekir yola
Olayın gelişi kula üzüntü vermesin
Allah’ım verdi, gine düzelir
desin
Üstünde durmasın
Ancak gayenin oluşu
Seni buluşu sabır ister
Ummak
güzel, bulmak güzel
Sabır hepsinden güzel
Sabır her yerde gerek
Allah’ım bilir
Çağrılan gelir
Geliş bilinse ne olur?
Dünyanın tadı
bozulur
Allah’ım her işini uygun bilir
Yoluna koyar
Oyunu yola veren
Yoldan hayır bekleyen bulur
Olsun diye bekledim
Yolunuza yolumu ekledim
Gönülleriniz yolu buldurdu
Niyazınıza geldik yol verdik
YUNUS’um diledi
söz istedi
Kısa olsun dedim
Sözümü edeyim
Üç yaprak doldurayım dedi
Geldim, YUNUS’um
Yumuşak gelsem
Olumum sert
Kalemim yumuşamaz
Olgun yolun diyene
Olmuşum ben de bilmedim
Allah’ımın verişini çözmedim
Acz kulun öyküsü değil
Ululuk kulun uykusu
değil
Rüyası bol olan
Rüyada taç giyen
Uyanır, tahttan düşer,
Kafası
şişer, ümidi boşa çıkar
Rüyada olsun tahta çıkarma
Odunu taşıyana
Büyük
umut verme Allah’ım dedim,
niyaz ettim
Niyazım dünya içindi
Ahiretimin
yerini düşünmedim
Çünkü gönlümü layık bulmadım
Benim görüşüm
Kıymet
verişim
Allah’tan sorulmazmış
Allah’ım kuluna
Gönlün nedir? demezmiş
Yumağını sarana
Hak yolunda gidene
Allah’ım var diyene
Mertebesi
verilir
Ahiretin kapısı açılırmış
Düşünmeyi, ahirete konmayı
Manaya
asilik olmasın diye düşünmedim
Boyun eğdim, karar bekledim
Olmuşum bilmemişim
Üç yaprağı geçmişim
Olmuşun adına
MEVLÂNA
Hazretlerine sözüm
Bu yaprağa kadar
MEVLÂNA’yım
YUNUS’umun sözüne
Yolu açık özüne
Yamalı fistan giyse
Saray layık gönlüne
ALLAH’a ısmarladık
Lailahe illallah Muhammedür Resulullah
|