1970


MEVLÂNA’yım ben!

Mani yok Yuva’dayım
Müminin gönlündeyim
Sevilmeyen gelmez
Meclise girmez
Allah’ımın sevilmeyen kulu olmaz
Meğer ki Allah’ını sevmeyen
O'nu anmayan olsun

Ulu'sunu deyim
YAHYA EFENDİ
Dilesin Allah’tan
YAHYA EFENDİ kefili olsun
Dilediği için Allah’a varsın

Ulu’su yücedir
Adı nicedir
Adı AHMET
Soğan der götürür
Dileğini bildirir

Ulu’su HACI BAYRAM VELİ
Gitmeye ne hacet
Gönülden ansın
Yardımına çağırsın
Allah’tan dilesin
Yardımcı göndersin

Ağaçlar köklenir
Dalından yaprağından ballanır
Ulu’nun yardımını gören
Allah’ını tanır
Yalan dünya demeyin
Gününüzü yaşayın
Allah yarattı
Sizlere verdi
Nasibinizi alın
Yalnız, şükretmesini bilin

Allah’tan diyelim
Sultanlık soralım
Sultan dediğin
Dünya sultanı değil
Gönül tahtını kuran
Ahiret yolunda gidendir

Onun yudumu verildi
Dünyada çilesi örüldü
Büyük sözün cezası verildi
Yumağı düğüm düğüm sarıldı
Ahirete münasip yolu kaldı
Yaratan sözü sevmez
Asi olana niyetini vermez
Dünyada ödedi, ahireti buldu
Yudumunu damla damla içti
İçti açtı, yolu seçti
Gümüş yolu bıraktı
Altın yolu seçti
Münasip okursunuz
Maniyi kaldırırsınız
Ruhumu hoş edersiniz
 



Ağlamak yudumu arttırır
Yolunu açtırır
Yeter ki gidene değil
Yoluna ağlansın
Allah’ım densin
Gönülden yansın
Yansın yansın
Dönsün dursun
Pervane olsun
Olsun ki görsün
Görsün ki yansın
Yandık Allah dedik
Mertebemizi bulduk. Amin
YM oldu, meclisimiz
Allah’ımın izni ile kuruldu
Adamın adı
Güzelin tadı
Mananın gölgesi
Kulun mertebesine göre
Mertebesi yükseldikçe
Gölge netleşir
Açmak dileyen sorsun

Mertebesini veren Allah,
Gören ben. Gördüm.
Danıştı, suyumdan içti
Yalan dünyadan göçtü
Sordum YM midir?
Dedi; Oldu buldum
Dualar aldım
Kul gönlü ettim
Gönül kırmak güçmüş
Dünyadan göçmüş olan bilmiş
Ama gine de gönül almış
Aldığı gönül, kırdığından çokmuş
Orası burasına benzer mi?
Namazını kılmadan gider mi?
Duasını etmeden verir mi?
Gönül yolu uyanlar
Mertebesi bir olanlar buluşur

Yorulmak faniye
Ayakla gelmedim


ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah