MEVLÂNA’yım ben!

Olmaya, düzen vermeye
Kulun gücü yetmez
Kulun dilediği yerde
Ağaç bitmez
Amade oldunuz
Varlığımı bildiniz

Sedef nalın giydim
Sedefli nalın giydim
Sedefsiz ne doluydum boşaldım
Ne boşluktan usandım
Ayağım yere bassa
Yerden dikeni alsa
Bir anda canım yanar
Geçince unutulur
Olaylar hep söz olur

Geçti gün, geldi bugün
Yarın beklenir
Merak eklenir
Günün huzuru bozulur
Gününü yaşarken
Yarını düşünme
Allah’ım bilir
Doğrusunu verir
O'na sığındım
Kötüden ayırır dersen
Gününün huzurunu yaşarsın
Üzülmekle düzen değişmez
Umut güzeldir, bulut kötü
Dumanı düşün
Üflersin bir yana gider
Duman dumanı takip eder

Aynaya baktık cümlemiz
Duyduk sesimiz
Aynanın görünüşü
Gönlümüze uygun
Sepetin yapısı
Yuvarlak kapısı
Açık olur, içine ne atarsan alır
Doldu demez taşar
Olmuş meyve koysan akar
Hamını muhafaza eder
Yapısına uygun.
 

Dünya hamalı kula benzer
Dünya hamalı kul da
Kötüye kapısını kapamaz
Bana lazım değil demez
Ne versen alır, etrafa taşır
Ne var ki Ulu’ya bağlanmaz
El alıp toplanmaz

Açtık sofrayı
Suyumuzu içtik
El açıp
Allah’ıma şükrettik
Çekildik kenara bekleştik
Saki sundu şarabı
Meydan aldı sarhoşu
Aldığına dahil olalım
Deryası’na sahil olalım
Dalgalarla boğuşalım

MEVLÂNA, yolun çıkışını da
İnişini de hayır görür
Yılan ısırsa
Hayırdır Allah’ım der
Bilir misiniz?
O da panzehirdir yeri bilinse
Yanılmayın, günü gelende çözülür
Ne var ki, danışın söyleşin
Yanılma, zamana yer ver
Allah’ım sordurur, sözünü ettirir


ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah