|
MEVLÂNA’yım ben!
Yönünü yuvana bağladın
Yolunda adımı andın
Yumağın Hak yolunda
Allah’ın dilinde
Çağırdığın an yanına vardım
Yolcu yoldaş diler
Yolda garip kalır
Yumuşak kulun yanındayım
Bilirim gönlündeyim
Allah’ım güldürür
Gönül ışığını yüzüne vurur
Meydan varsa kul var
Kul varsa, yol var
Gönül varsa oluş yakın
Yuvanın havası olgun
Yoldan söz beklersin, yaygın
Yaygın olanı merak etme
Yolunda, kolunda olanı
unutma
Şüpheye çanak tutma
Yorgan örter, soğuk biter
Yorganın yokluğu
kula dert verir
Vermesin
Çünkü Allah’ım
Kulunun gönlünü yoklar
Yorganı
olmayan kulu
Soğuktan saklar
|
Dağın yücesine kar düşer
Cücesine düşeni gördün mü?
Nimetin verilişi
de öyledir
Ölçüsü elde olsa
Kul, 'Önce bana, sonra sana’ der
Allah’ım
ayırmaz kayırmaz derseniz
Hani ölçü?
Sen ne ile ölçersin?
Madde sorarsın
Madde dahi;
Kiminde nakit
Kiminde arsa
Kiminde han hamam
Zenginin
varlığı
Fakirin darlığı nedir acaba?
Gönüldeki zenginlik
Kulca aranır mı?
Onun için ölçüyü düşünmeyin
Allah’ımdan her şeyin ölçüsü deyin
ALLAH’ıma emanet olunuz
ALLAH’a ısmarladık
Lailahe illallah Muhammedür Resulullah
|