MEVLÂNA’yım ben!

Süslü yazı hoş görünür
Hattat olmasak da
Özellik, gelişin verilişindedir
Kavağın uzununa
Çamın topanına
Yuyanın kalemine bakılır
Yuyanın yazanına bakılır
Çünkü söz, gök kubbede takılır
Yazı, kâinat gününe dek. Yürüyüş.
Onlara verilen
Yetişmesine hizmettir
Bizden gelen, cümleye
Asmaya yaprak
Yumağa toprak verir

Oluyor, yetersiz dense bile
Kaleme dönse bile
Yeşim taş ise
Safir de taştır
Ne var ki,
Yeşim, hem göze hem gönüle hitap eder
Safir, hırslı kullarının tamahını arttırır
Yeşimin rengi, safirin dengi bilinsin
 

Koz elinde olana
Pervası olmaz
Kayıp korkusu kalmaz
Kuyuda suyu bilen
Biteceğini düşünmez
Hz.OSMAN der ki;
Ne eldeki koza
Ne sürüdeki kaza güvenme
Koz harcanır, kaz harcatır
Allah’ım dediğinden beri
Kuldan bekleme
Ne var ki,
Ne olsa gönül kırma


ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah