MEVLÂNA’yım ben!

Huzuru ne senden
Ne benden sorulmaz
Allah’ımdan bekledik
Duaları kulları için yaptık
Ne gelenden
Ne gidenden huzur alınmadı
Sabıra yer verilmedi
Güç ile değil
Öç ile değil
Bunalıma yer verme ile hiç değil
Olgunluğu bulma iledir
Olgunluk nasıl bulunur?
Ben değil, cümle deme ile
Elmayı aldığın zaman
Tamını dağıtabiliyor musun?
Cümle demek odur
Yarısı sana
Yarısı bana demek değil
Eğer kendine dünyada
Bir yer hazırlamak istiyorsan
Cümle diyeceksin
Sevmezsen, 'Cümle’ diyemezsin
Sen cümleyi düşünürsen
Cümlenin yaratanı da seni düşünür
Cümleye verenden ayırma beni
Cümle kulundan kayırma beni
Kayırdığın an mahzun dururum
Onlardan kendimi ayrı görürüm
Gör, seni görmese de
Duy onu, bakmasa da
Kul diye değil
Yaratanın eseri diye bak
Ne kadar hatalı olsa bile

Ucunu dürmek değil
Katlayıp ütülemek
Kullanır hale getirmek vazifendir
Camiye gidene
Vaizi dinleyene sözüm
Allah’ım cümleden razı olsun

Güzellik olmalı sözü
Doğruyu bilmeli özü
Hataya değil
İyiye bakmalı gözü
Öyle girsin camiye
Sözünü desin cemaate
Bilmeyene bildirmek
Bilenin vazifesi
Allah aşkına söz edene
Kimse yanaşmaz
Yeter ki sen;
Allah’ım de, sığın
Allah aşkına söz et
Allah’ım;
Adının anıldığı
Gönüle konulduğu yerdedir
Adını ananın
Gönüle koyanın yardımcısıdır
Allah’ımın adını ticaret yapmaya çalışana
Allah’ım yardımcı mı olur?
Dediğim açık
Aşamayan kalır, yerini alır
Aşıp geçen yürür
Yürüdükçe görür
 

Kalan ne görsün?
Yerde toprak
Havada yaprak
Omuza kadar ağırlık neden gelir?
Elbet yürümenin ağırlığı
Yuyan dilersen
Elbet bulursun
Yağan yağmura bile el açarsın
İlle akan su gerekmez
Mümin olursan
Yumuşak kalırsan
Akan suya da varırsın. Cümleye.

Okumayı dilemek güzel
Eğer faydalı olmayı düşünürsen
Omuza yük koyabilir misin?
Cümlenin yüküne yardımcı olabilir misin?
Ayağını cümle için atabilir misin?
Adını değil, yurdunu düşünebilir misin?
O zaman ‘Cümle için yaşadım’ diyebilirsin
Her kul ‘Cümle’ dese
Zaten harp olmaz
Kimse kimseyi vurmaz
Allah’ım yarattı dense
Kuluna kurşun atılmaz
Geçmişe bakılsa
Günde mücadele edilmez
Medeniyet ilerledi denir
Kul harcamaya mı?
O da Allah’ımın emri ile
Kul harcamasa
Başka yol bulunur
Günün kulu da
Öyle imtihanda
Aya varma ile daha mı üstünlendi?
Oyuncağı eline mi verildi?
Yarın tepinir
Oyuncağım alınır der
Onun mücadelesi başlar

Kumun yolu eskimez
Zamanı geçti denmez
Çünkü her güne uyar
Üzerinden tank da geçse
Deve de yürüse değişmez
Meydan kulunu bırakmaz
Varacağı yeri buldurur
Dediğim açık;
Kum yolu Gülü’ne götürür
Gül’ün gösterdiği
Kur’an dediği
Gününde de kulunu eğitir
Ne aya gitmek
Ne denize inmek
Kulun gönlünü değiştirmez
Gönlü açık olan kula
Kur’an’dan başka kitap yol vermez


ALLAH’a ısmarladık

(Resim verilir: Hz.OSMAN)

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah