MEVLÂNA’yım ben!

Ne sen benden ayrısın
Ne ben senden
Ben Allah’ımdan
Allah’ım cümleden
Cümle Allah’ımdan

Şarabı, aşkımızı kırbaçlasın diye içeriz
Aşk yok ise versin diye değil

Ağaç olduk, yaprak olduk
Tarlada biten otun yabanisini sevdik
Ağacımızın yapraklarısınız, dökülmeyen
Dalısınız, bükülmeyen
Gücümüz her yaprağa su vermeye yeter
Kökümüz su başında
Gönlümüz kul ile
Gücümüz kol ile
Dünyaya verişimizi almaya geldiniz
Yaprak oldunuz
Dal olsak, yaprak versek demeyin
Maksat, ağaçta olmak değil mi?
Yaprağın verişi yok mu?
Kulun görüşü yok mu?
Elbet, yanan kul gölgesine sığınır
 

Denize girmek için
Önce sahile gidilir
Önce ayak konur
Ağaç olmak için
Önce ağaca hizmet gerek
Ağaç da
Çiçek açacak
Meyve verecek
Kul yiyecek
Çekirdeği dikecek
Fidan çıkıp büyüyecek
Ağaçta çiçek iken
Çiçeğin ağaç olacağı düşünülemez


ALLAH’ıma emanet olunuz
ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah