MEVLÂNA’yım ben!

Mümin, yumak yolun düzünü arar
Düz yolda yumağını tarar
Meydan kulun, kul yolun

Duman yumağı sarmasın
Almayı bilmedim deme
Kul olanın hatası
Hatasını bilmek
Nameye uymak; atâsıdır
Olmazsa deme
Niyaz edilen olur
Dilenen, yol bulur

Meyve yüce daldadır
Beklersen ele gelir
Unutma,
Yüce daldan ele gelen daha ergin olur
Kayın ağacı geç büyür
Ne var ki kökü derinde olur
Kökü derine giden
Hem uzun ömürlü
Hem sağlam olur

Meşenin odunu yakmaya
Çamın odunu kakmaya faydalı
Cevizin, hem yemeye hem yuvaya
Her ağaç yerince yerlidir
Her verilen derlenince görülür
Değeri bilinir
Yavrunun değeri
Kendini bulunca
Ana baba sözü alınca bellenir

Duran, görür
Yürümezse, elinden tutmak gerek
Yürüyen bakmadan giderse
Onu da elinden tutmak gerek

Yavruya de ki;
Kul dünyaya niye gelir?
Dünyada güzel gün görmeye
Ahireti bilmeye
Sonunda varmaya
Yaptığın, ne dünyada yaşamak
Ne ahirete ulaşmaktır
Kula hata bulmakla
Yükünden sıyrılamazsın
Sebep oldu demekle
Günahını atamazsın
Sebep oldu ise
O da günahını çeker
Hatayı kendinde bulmaz
Anayı babayı yükler
Çünkü ona öyle kolay gelir
Kulun kula hatası olsa bile
Görmezsen atâ olursun
Çünkü eninde sonunda
Onun değerini bulursun

Suyun aktığı yerde kir barınmaz
Heyelan olan yerde taş barınmaz
Suyun kuvvetli aktığı yer
Okuyun, bulun
 

Süslenmeye hevesi olan
Güzelliğe aşık olandır
Kötü görmeyin

Okuyun, alışın
YASİN okuyan
Dünya ve ahiretin
Selametini bulur
Yumağını aşk ile doldurur
Kaideye oturur, yerini bulur
Kaideye oturan sarsılmaz

Usanmaktan söz eden
Allah’ına isyan edendir
Verdiğini beğenmedim diyendir
Her dileyen dileğini alır mı?
Her kul aradığını bulur mu ?
Her gelen kul dünyasını bilir mi?
Bilmek nedir?
Her aradığını bulmak mı?
Her verilen kulu için verilir
Ne var ki her kul nasibi kadar alır
Dersen ki;
Kulun dileğinden
Kulun dileğine uyandan
Allah’ım hiç bir kulunu mahrum bırakmaz
Sanmayın dünya nimeti kıt olan mahrumdur
Mahrumiyeti Allah’ım ahiretten vermesin
Kulunun boynunu o yüzden bükmesin

Suç işleyenin de
İşletenin de suçu sabittir
Ne var ki,
Hatasını bilenin suçu sakıttır
Karşımızda olanın hatasına bakıp
Sebep oldu demek
Senin suçunu hafifletmez, ağırlaştırır
Çünkü suçuna ortak aranır
Halbuki,
Allah’ım hata benim
Yüceliğine sığındım
Affını diledim dersen
Affa uğrayacağını bilesin
Eğer ki, Allahım hata ettim
Amma sebep olandan sor dersen
İki defa hata etmiş olursun, hatta üç
Bir, hatam
İki, karşımdakine yük
Üç, Allah’ıma gösterme
Allah’ım kim hatalı bilir


(Resim verilir: Hz.ADEM, Hz.MERYEM, Hz.OMAR, Hz.EBUBEKİR)

ADEM’den ÖMÜR
MERYEM’den SABIR
OMAR’dan ADALET
EBUBEKİR’den SAHAVET dileyin

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah