MEVLÂNA’yım ben!

Huzurun yolunu soran
Gönlünü duman sarandır
Yumuşak yol bulan
Dumandan sıyrılandır

Dünya budur
Kulun imtihanıdır
Olan hayırdır diyen
Huzura kavuşandır
Ne gelse O'ndan
Ne dense benden
Allah’ımın emrindendir
Sebep aranmaz
Kuldan sorulmaz
Nasıl ki dünyanın
Dağı da denizi de
Ovası da yaylası da vardır
Verenin yüceliğinden
Kul gecesi örtülür
Ay mehtabı denilir
Gökten yıldız serpilir
Kul geceyi sevmez
Çünkü gecenin verdiğini bilmez
Gece olmazsa
Mehtap görülmez
Yıldız derilmez

Olmuyor denir
Olmayan, bilinsin ki kula hayırdır
Mümin olan bilir
Adalet yerini bulur
Konuşulanı derim
Kazanda kum kaynamaz, su kaynar.
Ne var ki, kazana kum da girer
 

Günün huzuru
Kulun eline verilmez
Kulun dediği
Gül diye derilmez
Allah’a havale edilen
En güzel yolu bulur
Kul her olayı
Allah’ından bilirse
Rahata kavuşur

Suyun yolu
Yumağın kumuna benzemez
Kuma dahi söz edilmez
Söz eden, hatayı görmeyi değil
Güzeli aramayı bilmeli
Yuyanın sözü değil
Allah’ımın emridir demeli
Allah’ımın yolunu açar
Doğru olmayandan kaçar, yuyan.

Deniz gören
Sahil yolundan gider
Dumanı gören
Kendini uzak tutar
Olmuyor yumuşak diyen
Sertini düşünmesin
Allah’ıma havale edilsin


ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah