|
MEVLÂNA’yım ben!
Dumanlar dağılsın
Kul suya eğilsin
Güller, gönüller hepsi bir olsun
Çay demli, hava nemli
Bulut dağıldı, güneş görüldü
Nemli havada çimen yeşerdi
Gezindiğim yer değil
Gönülle gezinti gönüllerde olur
Aldı mı suyu?
Kaldı mı huyu?
Alacak da, kalacak da
Ocak, aş pişsin diye yakılır
Yumurta dahi ateşte pişirilir
Aşın
pişmesini dedim
Az da olsa, çok da olsa
Ocak ateşlenir
Çevreyi arayan
Gönülü eğler
Gönülü eğleyen
Kulunu hoşnut eder
Gönül eğlemekten maksat
Dumanı atıp hoş söz etmektir
Kulun hatasına gülmek değil
Suyun yüzüne çıkan
Hafif gelen çöptür
Kulun zararsız hatası gibi
Allah’ım Yüce’dir
Yumağını sararken
Zararlı olanı ayır
Yumağın çöp
almasın
Su yüzüne vurmasın
Merdane savaşan
Merdane kazanır
Aldığını
veren
Sahibindendir diyen kazanır
Oltayı denize balık alayım diye atarsın
Nasibin ne ise onu tutarsın
Sahilde havayı düşünürsün
Almış isen umudun olanı
Duamın kabulü dersin
Unutulmasın,
Duanın kabulü senin hayrına isedir
Unutma ki,
Yaratanın
seni
Senden çok düşünür
Olgunluk; güzele güzel demekle değil
Her yaratılanda güzellik
aramaktadır
Aynayı yüzüme tutsan
Ben beni görürüm
Kendi yüzüne tut ki
Sen seni gör
Sende canı gör
Canda Cananı gör
Neden derim;
Kula ölçü vurulmasın
Kulun gönlü kırılmasın
Mecnun oldu denilmesin
Allah’ım diyen
Kendini yok sayandır
Yolunu benliğinden ayırmak
Kaldırılan dünya yüküdür
Dünyadan sıyrıldığın
an
Allah’ım dediğin andır
Geldiğimiz gibi dönelim
Ne demektir?
Allah’ımdan geldim
O’na varacağım dedinmi
Dünyadan
sıyrılırsın
Can kafesini kendine yük bilirsin
Ne var ki,
Allah’ımın
emrini beklersin
Emanet, elbet emanetçe bakılır
Müsaadeyi Allah’ım verir
Yumağın ölçüsü
Ne alçı heykele
Ne mermer
merdivene benzer
En değer verdiğin kulu
ölçülendirirsin
Değerini ona
bakıp söylersin
Gafleti nerde ararsın?
Madem ki öyle değer verdin
Sözünü
niye gönüle kazımadın
ATATÜRK’ü dedim
Düğme iliklenir, adı anılır, sözü
sepete atılır
Mermeri yere yayar
Üstüne basarsınız
Ne ölçüsüzlük
Ölçüye
göre kazan kaynar
Arada kullar oynar
Kazan kaynasın
Kuran oynasın
Duman
dağılsın
Şeriatın kestiği parmak acımaz
Yazılan yazı bozulmaz
Beklenen,
müyesser olan değildir
|
Açığını düşünmeyin
Kementi atıp tutunmayın
Herkes
bir dalda
Allah’ına sığınan
Sağlam dalı bulur
Düşse de kurtulur
Olmasını dilediğini, duacı ol
Cümleniz duacı olun cümleye
Kurum bacadan çıkar
Ateşin yandığı yer temiz kalır
Açayım;
Acemi
ocakçı
Ocağı zor yakar
Zor yanan ocak
Çok is yapar
İs de kurum yapar
Bilinen ile değil
Bilinmeyen için göz açın
Müyesser yumağın alacağı
Layık olduğudur
Yama yırtığa konur
Müsaade edilen söylenir
Mesafe uzun ise
Koşarak yetişilir
Kaçan tutulmaz ise
Koşuya ne hacet
Hatan ile
gözünü açarsın
Bir daha kaçırmazsın
Masal, yamaya benzemez
Sadece uykuya yama olur, açık örter
Hakikat söylenen gözü açar
Masal dinlemeyelim
Uykuya yatmayalım
Hakikati arayalım
Çizmeyi ayağın korunsun diye giyersin
Gönlünü neyle korursun?
İman duvarı ile hale kurarsın
Sadece Allah’ıma havale edilsin
Cümlenizden dualar alınsın. Amin.
Her
kul yaratma çabasında
Güç kuvvet sevdasında
Ben, benim için der
Ben,
cümle için dense
Gücü Allah’ımdan dilese
Dileği samimi olsa
Allah’ım
elbet verir
Ama her kul aynaya bakanda
Başına tüy görsün diler
Kazan kaynar, kul oynar
Kader örümcek ağına benzemez
Kale duvarına benzer
Topla tüfekle gelinse yıkılmaz
Güzellik;
Verenin yüceliğindendir demekte
Kul yere diz vurmakta
Sahip olduğun canı
O'nun emri ile eğitmekte
Ayağını gittiği yere değil
Yolunu bildiğin yere atarsın
Mantığın
çalışanı
Kulu doğru yola götürenidir
Eğer ‘Mantığım çalışmaz
Bu yolda savaşmaz’ dersen
Mantığına güvendiğine danış
Manayı Allah’ımdan dile
Mürşidi ayağına gönderir
Dünyayı mantığınla
ara
Kesat olsa da.
Geleceği bilirsin
Umut ile beklersin
Kesatlık gönülde olmasın
Malın sahibi olan
Toprağını işlesin
Gelen günü
beklesin
Güzellik, geleceğe umutla bakmaktır
Ne olacak? demek değil
Ne
olacak;
Allah’ımın verdiği en hayırlısıdır
ALLAH’a ısmarladık
Allah’ım cümlenizden razı olsun
Cümlemiz kanat misali üzerinizdeyiz
Derdin devası
Teşhisinden sonra bulunur
Ne var ki, teşhisi
Allah’ımca malumdur
Kul çabalar durur
ALLAH’a ısmarladık
Lailahe illallah Muhammedür Resulullah
|