MEVLÂNA’yım ben!

Yeşeren dallarla
Açılan güllerle
Kainatı güzel dersek
Yağan rahmetin çamurundan
Şikayet edersek
Hata bizde mi?
Düzeni kuranda mı?
Elbet bizde
Düzeni kuran
Hatayı kainattan silendir
Nasıl siler? derseniz
Kula hatasını buldurarak
Eğer rahmet yağmasa
Toprak çamur olmasa
Ne yeşeren dalı
Ne açılan gülü görürsünüz
Oymayı işleyen bilir
İşleyip bitiren görür
Yemeniyi ayağa geçiren yürür
Ya Allah dedik
Sözü O’ndan bildik
Bildik, gönüle aldık
Eyvallah dedik
O’nunla bir olduk
Sohbette söze girdik
Toplu açlıktan soruya girdik;
Mekanın O’ndan
İmkanın O’ndan
Ya açlığın kimden?
Elbet O’ndan
Bencillikten midir? derseniz
Bütünlüğe aykırılıktan
Bütünlüğe aykırılık;
Yaratandan beklememektir

YUNUS’um der ki;
Devlet zillete düşerse
Millet çeker
Zümrenin hatasını
Cümleye yüklemez elbet
Ne var ki devlet
Cümlenin sözcüsüdür
Madem ki cümle sözcü
Devleti kurdu
İlletine müstahaktır

Yemeden ölürsen
Mideni dünyada bırakırsan
Ruhun aç mı kalır?
Unutma ki midenin açlığı
Gönlünü doyurur
Ruhunun açlığını
Benliğini bulmadan bilemezsin
Amma miden aç kalmadan
O’na yönelemezsin
Elbet her kul için değil sözüm
Daha önce dedim
Allah’ım kulunun kaçındığı ile
Kulunu terbiye eder
O da kuluna lütfü değil midir?
Eğer kulunu aç bıraktı ise
Onu terk ettiğinden midir?
Asla

Devlet dedik
Sözün ağırlığını devlete yükledik
Elbet yükümü ağırdır
Çünkü şeriat
Devleti hak tanımıştır
Eğer devlet haktan
Uzak kalmış ise
Yükümünde milleti parçalamıştır

Zaman ona sığar
Bir an içersinde
Kainatın kuruluşu
Ve kıyamet vardır
Çünkü her an
Öbür anı doğurur
Asya’nın gördüğü
Avrupa’ya verdiği nedir?
Asya’nın doğurduğu
Avrupa’ya götürdüğü nedir?
Gülün gülebildikçe
Deyin diyebildikçe
Hak yolundan
Tarihe mi geçtik? dendi
Asya’da doğan güneş
Elbet ilk filizini orada verdi
Avrupa’ya onu götürdü
Orada batış yoktur
Varsın dövüş olsun
Sonu sulhtur
Yemeniyi giydikte
Her kulunu sardıkta
Cümlemiz bir oldukta
Göreceğimiz sulhtur
Gemiyi kaptan bilir
Yolunu kaptan verir
Limanı yine kaptan bulur
Onun için kaptana teslim olun dedi
YUNUS’um yürüdü

Ağacı bekledik mi?
Tomurcuk ekledik mi?
Çiçeği topladık mı?
Çiçeği tutmayalım
Meyveyi bekleyelim
Cemiyette düşünce
Ferde düşmez
Fertlere düşer
Eğer fertler bağımsız iseler
Cemiyet de çiçeği dökülmedik ağaca benzer
Çiçeği dökülmedik ağaç olur mu? derseniz
Elbet var
 

Konusunu ettiniz
Şifa verir dediniz
Limonu unuttunuz
Vergiden söyleyim
Limonun yaprağını vereyim
Göğüs darlığında
Nefesi açacak tek vergidir
Olmayan verilmez
Vakti gelmeyen söylenmez
Kuyuyu değil
Deryayı temsil ederiz
Dermana ferman dileriz
Neyle neyi katalım
Nefesimizi açalım? derseniz
Limon yaprağını ezelim
Bal ile katalım
Ne var ki yaprağın
Körpesini seçelim
Reçel misali yiyelim
Şükür Allah’ım diyelim
Manayı bildik
Maddeyi verdik
Ne var ki beden
Allah’ımın emaneti dedik
Limonun yaprağını
Toprağını kökünü
Kulu için veren Yüce
Söylemeyi elbet hata bilmez
Güzellik ordadır ki
Yaprağın döküldüğü ağaçta
Verimini bilmek
Ağacın verimi Sadece meyvesi midir?

Velahavle velakuvvete
İlla billahil Aleyhülazim dedikte;
Kainata havale ettiğim her varlık
Kainata hizmettedir, der
Kul bu duayı okudukta;
Yüce Allah’ımın her verdiğinden
Kuvvet buldum
Ona sahip oldum, der
Ne var ki dediğinden
Kendisi de habersizdir
Öz mana açıktır
Verdiğim tefsir değildir, özdür
Tefsir; niyete uyanı vermek
Öz; olduğu gibi söylemektir
Bir duayı yüz arif
Yüz çeşit tefsir eder
Arif dedim hata yok
Çünkü her arifin zevki de ayrıdır

Ol! dendi
Kainat oldu
Bul! dendi
Kul buldu
Amma neyi?
Kimi çiçeği
Kimi böceği
Kimi güzeli
Kimi çirkini
İşte kainattaki savaş budur
Halbuki buluşta
Tektir yaratan
Azim O’nun
Şan O’nun
O ise benim
Ben var mıyım? Nasıl olayım ki?
Ben de O’yum
Ben, bedenin sıfatı
O sıfatını sildikte zatı
Güneşe dur ki
Ateşi ile yanasın
Yana yana dönesin
Unutma ki bedende fistan olanda
Sadece sıcağı terletir
Fistandan sıyrıldıkta, yakar
Soyunalım yamalı yamasız fistanlardan
Güneşi özden alalım
Alnımıza buzdan koyalım
Güneş ile buz arasındaki bağ dendi
Soruldu;
Her yaratılan
Karşıtı ile değil midir?
Soğuk başından ateşi alır
Bedende sıcağı dağıtır
Eğer kul doğrudan güneşi alsa
Mecnun olur
Unutma ki buz da
Allah’ımın ol dediğidir
Her bir ayet
Öbürünü tamamlar
İşte Kuran’da cehennem denen
Kulun başına konan buzdur

Yenmediğin dövüşte
Hasmını düşman bilme
Unutma ki yenemediğin hasmına
Allah’ım yardımcı olmuştur
Onu düşman bildikte
Allah’ıma karşı gelmiş olursun

(Resim verildi: TAVUS SULTAN )

Yemediği aşa su katmadı
Konuğundan ayrı tutmadı
Güzellikte buldu
Ölmeden öldü
Neyden aldı
Meyden sundu
Adına TAVUS dendi
Cümleye selam verdi

Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah