MEVLÂNA’yım ben!

Kaydına uyduk
Gel diyeni duyduk
Cümleyi selamladık
Ne yadını sildik
Ne uyandan ayrı kaldık
Sadece sevdik sevdik sevdik
Sevgimizde O’nu bulduk
Baki olayım dersen
Hakk’ı tanı
Bil yaratılanı
Gör yaratılanı
Görmeden bilemezsin
Bilmeden sevemezsin
Sevmeden bulamazsın
Hak ile Hak’tan
Ayrı kalmayım dersen
Çamuru dahi O’ndan bil ki
Hak olana uyasın
Saadet odur ki
Her olayı O’ndandır diyebilesin
Aşk odur ki
O’nun için canından geçebilesin
Can O’ndan
Kan O’ndan
Beden O’ndan
O’ndan olmayan ne vardır?
O’na verebileceğin sadece aşkındır

Yelde O’nu bulduysan
Selde O’nu bilirsen
Dünya kötüdür diyebilir misin?
Müstebit olanın istibdadı
Gücünün bittiği yerde son bulur
Ne var ki
Ona güç veren de
Alan da gene Yüce’dir
Niyetini nereye kadar
Götürebilir diye
Allah’ım izin verir
İznin bittiği yerde
Kulun dönüşü vardır
Onun dönüşü
Cümlenin kurtuluşu mu olur?
Hayır
Her kul kendi ölçüsünü alır
Yazılan ne değişir ne bozulur
Kendimde bulduğum sadece Yüce’dir
Cümlede gördüğüm de aynıdır
Madem öyle
Ben ayrı cümle ayrı mıdır?
Her kul ile sarıldıkta
Kainattan soruldukta
Ayrıya düşmez
Yolunu arayan
Arayıp bulan
Geriye dönmez
Ateşin yandı ise sönmez
Ateşi yanan kul
Geceyi bilmez
Çünkü karanlıkta kalmaz
Dumana yer verdiğin gün
Kulluğuna gölge vurursun
Her yaratılan
İşlendikte değerini bulur
Kargıyı gördüğünde
Değerini bilmezsin
Sepet diye ördüğünde
Koluna alırsın
Değer odur ki
Her verilenin özünden tanıyasın
Sepeti kargıdan sevesin
Günün değeri
Gönlünü doldurduğunda yerini bulur
Eğer uyku ile geçirirsen
Günü elbet bilemezsin

Yumuşak olmaktan maksat
Vurulanda kırılmamak
Kırılıp dökülmemektir
Eğer kırılabiliyorsan
Daha yumuşaman gereklidir
Her kul haklıyım der
Her adımını attığında
Öyle oldukta
Sen de onu haklı bul ki
Kazancınızı paylaşabilesiniz
Sevap paylaşılabilir mi? derseniz
Elbet
Hatalı hareket
Er geç kendini gösterir
Sen onu hatasız aldığında
Sevgisini kazanmış olursun
Deme varsın sevmesin
Daha önce dedik
Sevmek sevilmek
Yüce’nin emridir
 

YUNUSum söz diler
Gönül bahçelerini gezer
Her dileyene sevgisini sunar
Dileyene sunar
Dilemeyene sunar
Dilemeyen olur mu? derseniz
Gönüllerde pencere açılmazsa
Yol alıp yürünmezse
Allah’ımın sevgisi yeter denirse
Elbet YUNUS’umun sevgisi dilenmez
Ne var ki Allah’ım
Cümle ile birdir
Ayrı yoktur
Bilmeden söylenen bilgide toplanan
Ayrıya düşer
Madem YUNUS’ta da O
MEVLÂNA’da da O
Cümlede de O
Sevgi çember olur
Cümleyi sarar
Aynaya bakarsan
Kendini görürsün
Kendinde O’nu bulursun
O mu sendedir?
Sen mi O’ndasın?
Cevap sizden olsun
(Sohbete girildi)
Dünya halinde O sende
Göçünde sen O’nda
Dünyayı sileyim mi?
Yar sana geleyim mi? dersen
Gününü bekle
Gönlüne aşkın sonsuzunu ekle der
Hak olan idrak
Göç ile başlar
Dünya idraki
Mantığın alabildiği kadardır
Her kul aynı idrake sahip midir? derseniz
Kul mantığını çok yere bölerse
İdraki elbet kısa kalır
Men edilen her olay
Kulun selametidir
Öyle olduğunda
Gelecek şer seni sıkmasın
O zaman diyebilmelisin ki;
Ben çizgiyi zorladım ki
Şerre uğradım
Zehir, zehir olarak içilirse öldürür
Panzehir diledikte şifa verir
Her an dileğini
Hayır eleğinde ele ki
Zehir dahi şifa versin

YUNUS’un sözünü verelim;
Gelmeden olmazsa
Gitmeyi düşünme
Vurmadan kırılmazsa
Atmayı düşünme
Dünyaya niye geldim?
Ne aradım?
Ne buldum? dersen
Sorguya düşersen
Dumanına baca aç derim
Dünyaya aramak için geldi isen
Aramayı öğren
Kaybolan eşyanı nerde ararsın?
Elbet eline en yakın yerde
Yüce’yi ararsan nerde bulursun?
Elbet gönlünde
Eğer gönlünde Yüce var ise
O’nun yarattığı da vardır
Var olmalıdır

Mevlâna’yım!..

Güzelde her kul ayrı fikirdedir
Kimi sarı saça güzel der
Kimi esmeri sever
Halbuki hepsi güzeldir
Ayırmayalım güzeli
Sevelim gazeli
Dökülen yaprak sevilir mi? derseniz
Onu seven toprağa sorunuz


Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah