02 ŞUBAT 1979


MEVLÂNA’yım ben!


Huzur veren dillerdir
Huzur alan gönüller
Cümlenize selam olsun
Her sabah
Hayır diye gözünü
Hayır diye gönlünü açsın
Oluşan düzende
Buluşan güzellik olsun
Herkes geldiği gibi
Gideceğini bilsin

Yaprağı sayacağım
Sevgiye doyacağım diyen
Kendini kendinde hapsedendir dedi
YUNUS’um sözü aldı
Aldı da söze daldı:

Katı olanı alma
Katı geleni bilme
Eriyen buz misali
Kendi kendini çözme

Katık aldım yiyene
Ekmek var mı? diyene
Sağdan soldan gelene
Eğil cümle dileyene
Sabır taştı demeden
Fakir aşı yemeden
Sevdim dersen
Uydun derim


(Soru: Kime hitap ediyorsunuz?)
Cümleye

Doğuşu her bilene
Ölüme uydum diyene
Yaşadığın değer ise
Yaşayana değer ver

Dağın karı erirse
Ova suyu bulursa
Ekin güzel olursa
Kul Allah’ım verdi der sevinir

Dere boyu doldu ise
Tarla dolup taştı ise
Güzeli ara
Doğuş, aramayı bilenin
Bulduğuna uyduğu günden başlar
Değişen değil
Gelişen güzeldir

Oymayı dileyen ile ele alırsın
Öylece ağacın dilini okursun
Oyduğun her dalda
Kendi bilgini dokursun dedi
YUNUS’um gitsem gönül razı değil
Kalmaya izin yetti der
Sözünü devreder
 



Ayna senden gelseydi
Gördüğüm sen olurdun
Aynayı bana tuttuğun
Gördüğüm elbet ben olacağım
Gördüğüm bende
Kendimi bulacağım
Ne satın alacağım
Ne satanı arayacağım dedi
YAHYA sözü aldı:

Dağılan deste değil
Aranan düşte değil
Dost dediğin her kulda
Dost bulduğun her yolda
Ağacın gölgesinde
Oturan her kulda
Aradığını bulursun dedi
YAHYA yürüdü

Demet yaptım gelene
Çiçek sundum bilene
Açık gelsin
Yapı görsün dediler
Adım HAMZA diye andılar
HAMZA DOST

Öykü denilir
Yaşanan gün sorulur
Yaşanmayan gün var mı?
Kainat gelene dar mı?
Yoksa verene zor mu?
Kuş olsa dala konar
Arı olsa çiçek arar
Balık olsa denizi tarar
Kul ne geldi ne buldu ne arar?
Aradığını bilmeli
Her arayana
Hürmeti olmalı
Aradım buldum
Bende kalsın derse
Kendini kendinden ayırırsa
Birliği bulamaz
Kendini kendinden ayırmak nedir? dendi
Sen ben dersen
Kendini ayırmış olursun
Dağılanda kaybolmuş olursun
Allah’ıma emanet olunuz
Doğudan atılan
Batıdan tutulan konuda
Kaygusuz kalınız
Allah’a ısmarladık


(Soru: Son cümleyi biraz daha açıklar mısınız?)YM

Geçici olan kayguları silendir
Dönmeden oluşandır

Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah

ŞUBAT1979

SOHBETLER

09şubat1979