MEVLÂNA’yım ben!

Yolun uzunu verir
Kulun yozunu görür
Her adımda öğretir
Kaygular silindikçe
Yorumlar bölündükçe
Alan bilen gürleşir
Her yorum
Günü gelende yerleşir
Cümlenize selam olsun

(Soru: Yorumun bölünmesinden murat nedir?)

Dilendiği gibi değil
Yönlendiği gibi yorumlanır
Her yolun gidişi
Aynı değildir elbet
Ne var ki
Varışı değişmez
Varsın yorum bölünsün
Her bölünen toplanır
Gelen güne saklanır
Dost sohbeti cümleyedir
Günde kalmaz
Onun için günlük yorum
Sefere çıkmaz

Destan yazsam özüne
Nefes versem sazına
Niyet desem yazına
Yol deyip de gelirdim
Sözü sohbete bağlardım dedi
YUNUS’um sözü aldı:

Sohbet bağlı kalamaz
Yorum benim denemez
Bilinir ki
Ham meyve yenemez
Yorumlar çeşitlenir
Netice eşitlenir
Dün diyene
Bugün yiyene söylersin
Yarın giyenden sorarsın
Ne yargı ne sorgu
Yerini almaz
Yolunu bilmese
Kul sohbete gelmez

Yumak sardım bitince
Dünya dedim bütünce
Bildiğimi katınca
Ben mi dünyayım?
Dünya mı ben?
Düşündüğüm vereydi
YUNUS dünya olaydı
Yazı kışı bilmezdi
Nedir? diye sormazdı
Katı gelene vurmazdı
Neydi, ne oldu
Ne bildi, ne aldı diyelim
YUNUS’a rahmet dileyelim
Dünyaya zahmet verdi diyelim dedi
YUNUS’um yürüdü
Serzeniş değil
Derman diledim
Kulu ile gönlümü bağladım
Aşkını özümde buldum
Dünyayı gözümde sildim dedi

Duman dağılsın
Dağlar erisin
Her gelen sevilsin
Katık aldık düze geldik
Gölge dedik
Ağaca sırtımızı dayadık
Alanı vereni
Yoğun çalışan dedik
Almayı dilersen vermeye alış
Görmeyi dilersen silmeye çalış
Geleceği değil gününü öğren

Almaktan geçelim
Niyaz ile seçelim
Dar geleni silersen
Bol gelene gülersen
Dostunu ara derim
Olamayacak her olay
Düzensizlikten değil yazılmayandır
Dilenen değil yazılan görülür
Dilersen taşı kırarsın
Ama asla kumu taş yapamazsın

KAYGUSUZ geldi söze:
Doğru veremeyen gelmez
Doğru demeyen gülmez
Hiçbir kulu yardımsız kalmaz
Dağılan bostan dağıtanın elindedir
Toplamazsa cürümündendir
Kaşığı tasa koydum
Sofraya her dileyeni çağırdım
Kaşığını alan gelsin
Aşını yiyen bilsin
Desin ki;
Tanrı kulundur
Olmaz diyene sözüm;
Allah’ım diyen
Varlığını inkar mı eder?
Elbet kul Tanrı’nındır
Tanrı da kulundur
Yaratılan her zerre
İster bilsin ister bilmesin
Sadece O’ndandır
Ol dediğindendir
 

Kül olsam
O’na varsam diyene sözüm;
Her an O’nunlasın, O’ndasın, O’ndansın
Kül olsan da
Taş kalsan da
Dünyaya geldiysen
Kendini bulacaksın
Ölmeden öleceksin ki
An denildiği yerde kalacaksın
Eriyen demirde
Sadece yük kalmaz
Ateşten alırsan
Yük kendini bulur

Kemikte oluşan
Satır satır gelişen
Yetersiz yapı
Kesintiden değil oluşmadandır

(Soru: Hayır mı oluyor o zaman?)
Evet

(Soru: Kimin için yazıyorsunuz?) YM

Ekenden biçene verilir
Her yara ilaç ile sarılır
Yumurtanın akı sürülür
Geçicidir
Eyvallah

( Soru: Kimin için yazdığınızı anlayamadık A.. Bey için mi?)
Yanında olanın

Kemikte oluşanı verdik
Kumda yeri bilinir
KAYGUSUZ selam ile yürür

Dayandığım yoldadır
Güvendiğim sendedir Allah’ım diyelim
Verilmeyene asla talip olmayalım
Ayrı sözü gelmez
Yerini gelene soramaz dedi
Yemen’den HAMZA selam getirdi

Sadık kaldık sözümüze
Sahip çıktık özümüze
Salim dedik gözümüze
Nur perdesi açıldı
Nur hattına geçildi
Gölge niye soruldu?
Kalın olsa açılmaz
Zorlu gelse seçilmez
Gelen olmasa bilgi saçılmaz
Gelen nereye? dendi
Geleni bilseler
Perdeyi açsalar
Seni beni görürlerdi
Özü diye yanarlardı dedi
BEHLÜL söze katıldı:

Atı avrata verdim
Elde kilimi dürdüm
Gelesin diye sordum
Düşüm beni getirmez
Hatır olsa katılmaz dedi
Kilimi sırtıma vurdu
Beni yola urdu
Giden gelene
Bilen bilmeyene
Söz ile bildirdi
Benden sorana
Sözüm yarıda kaldı
El ile övünmem dedim
Dil ile dövünmeden yürüdüm
Gülene kilimi serdim
Az aş sözü açar
Çok aşa gözü örter dedim
Sohbeti orda kurdum
YUNUS’un sözünde
Yapıyı buldum
Ne var ki
Ne YUNUS beni buldu
Ne ben onu gördüm
Elbet dünyada dedi
BEHLÜL zar attı pul verdi
Her sorana yol dedi
Her bileni kul diye sevdi
Kulu olmaz demedi
Kulluğunu bilmeyeni
Kendi ölçüsünde affetmedi
Aldığını bilmeyen
Geldiğine uymayan
Dünyaya sığmayandır der dertlenirdi

Gayreti elden
Hayreti dilden verelim
Gönülden yapıya uyalım
Saymak elde olaydı
Yıldızlara dolaydı
Gündüz gece bilinmezdi
Her sayfaya yazılmazdı
Allah’ıma emanet olunuz
Yarına aydın deyiniz


Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah