MEVLÂNA’yım ben!

Koşuya çıkmadık
Koşudan yılmadık
Gölgede kalmadık
Cümlenize selam olsun
Her adımda kul söz bulsun
Geldik sözü vermeye
Soframızı kurmaya

Dağ eteği sayılıdır
Ayak izi sıralıdır
Gönül verir konu açılır
Sanmayın bilmem diyen karalıdır

Karar verdik dizmeye
Güzel dedik çizmeye
Her konuyu çözmeye
Bilgi yetmez
Çünkü konu sonsuzdur
Bitmez

Açlığa talim etme
Sazını çalamazsın
Tokluğa galip deme
Gönlünce dolamazsın
Kendimi aradım dersen
Kendine dökmedikçe bulamazsın
Kendine dökmek;
Sende olmayanı sökmektir

Gönül terazi değil
Konu farazi değil
Adım adım gidilir
Bilgide kulluk güdülür dedi
YUNUS’um söze geldi:

At üstünde duramam
Ata tekme vuramam
Ben yarayı saramam denilir
Az öğünde çok lokma yenilir
Alanın alma ölçüsü
Verenin sorma ölçüsü vardır
Niyazımız O’nun ile oldukta
Kayguyu suyun içine atarız
Yolumuz O’na açıktır
Yenimiz O’nun ile açık
Gönlümüzü cümleye açtıkta
Ne esen rüzgar
Ne akan sel
Kaygu vermez
Her fidan rüzgar ile dalgalanır
Ağaç oldukta
Fırtına sadece selam verir dedi
YUNUS’um yürüdü

GANİ’den aldık sözü
Dedi bitmedi yazı
Aradık sorduk sazı
Alacağız vereceğiz
Cümlemiz bir olduk
Güleceğiz dedi
Selamladı yürüdü

El üstünde tuttuğumuz
El altında sattığımız
Her bilene kattığımız
Kalede ok attığımız
Döne döne anılır
Er diyenle görülür dedi
KAYGUSUZ söze geldi:

Saf saf oldu atlılar
Güzel dedi dost bildi
Dost ile yuvaya geldi
KAYGUSUZ’a tatlı aşını sordu
Tadını vereceğiz
Yuvada kilimi sereceğiz
Her aş diyene
Yapıya uyum gerektir diyeceğiz

Atlılar ile verilen nedir denildi;
Daha önce verdik
At ile cümleye gidilir
Cümlesi beklenir
Mana madde
Gönülde birleşir dedi
KAYGUSUZ yürüdü
Selamını cümlesine iletti

Kaynak olsa
Meydan bulsa
Her kul alim olurdu
Konu bitse
Kaygu etse
Her kul zalim olurdu
Asılda yerini bulsa
Yapıya gönül ile gelse
Her kul selim olurdu

Yorgun geldi sözü yetti
BEHLÜL gayreti kattı denilir
Her yolda gönül aranır
Geldim buldum yuvada
Sis var dedim havada
Yol açık
Gün gelen günden güneşli
Güzelliğe her kulu hevesli
Avaz nerde başladı
Nerde bitti deseler
Doğuşta başladı
Bağışta bitti derim

Sağır geldi yoluma
Sözü almadı dilimden
Semada gösterdim
Niyazına bastırdım
Aldı bildi, eyvallah dedi
Kör geldi yoluma
Anlattım bildi
Ne güzel dedi
Gördü desem göremez
Kulun aklı eremez
Aldığını bildi ya
Veren bilse
Yolum dese
Yaratan gibi elbet koruyamaz

Dilediğini korur
Dilediğini vurur diyene sözüm;
Her kulunun her zerresini korur
Çünkü kul yazılanı bulur
 

Nefsimi kör eyledim
Sağır gelenden sakındım
Olaylardan yakındım
Diyene de ki;
Olaylardan yakınmak
Kaynağın yanında
Boş bakınmaktır
Sendeki özü ara
Gönlündeki sözü tara
O zaman bulacağın
Ömrüne ışık alacağını görürsün dedi
BEHLÜL’üm selamladı yürüdü

Kapalı yerde değilsen
Aynayı unutma
Dayanmayı dilersen
Kanaldan verilenin
Şüphesiz denilenin
Gayretine sığın dedi
HACI BAYRAM söze geldi:

Er yolunu açandır
Kor gönülden geçendir
Sarmayı dilediğin
Bir kalem bir satır diye
Niyaza oturduğun an
Aklından geçeni düşün
Her satır O’nu yazar
Saymakla tükenmeyen
Yolu asla tıkanmayan
Sakındığından değil
Bakındığından alırsın
Gönülde olan ile bulursun dedi
HACI BAYRAM yürüdü

Her renk güzeldir
Özünü bilirsen
Yollar güzeldir
Düzünü bulursan
YUNUS’um ile sözüne gelirsen
Yaprak yaprak dolarsın
Hak adına belenirsin
Ezelden öyle bilinirsin

Dağlar taşlar buluşur
Kum deryaya gelişir
Her zerresi bilişir
MEVLÂNA aşk diye söyleşir
Adımız NUMAN’dır
Kaydımız Yemen’dir
Bilmediğimiz kula amandır
Allah dedik aşk ile
Dost’a döndük meşk ile
Danışılan her sözde
Danışanın kaygusu olmasa
Övününüz gönlünüzdeki köşk ile dedi
NUMAN selamladı
Ağır geldi konular
Hep bilinir kanılar
Diye diye öz aldı
Dedi; Cümlede göz kaldı

RABİA öyle girdi söze
Dedi; Geliştik yaza
Her satırı okuyacağım
Senin ile sardığım ipeği dokuyacağım
Geçilen köprüde
Hayır diye bekleyeceğim

Ayrıya gelmedi
Gayrıda bulmadı
Sahip olanlar konuya
Adı ile geldi
Cümleyi bilinen satırda buldu
O satır ki;
Her gönülü Hakk’a bağlar
Her kulu Tevhid ile birliği kurar
O satırda
Cümleniz için verildi karar
Selam olsun
Selamda Resulünün vergisi görülsün dedi
RABİA mutlu umutlu yürüdü

Sarı fistan giydiysem
SARI ANA dendiysem
Aşımı tatlı bildiğimden
Her geleni gönülden sardığımdandır
Sorduğum yerde nur vardır
Her gönülde kor vardır

Ömürde zor görülse
Allah’ım dayandım denilse
Yardım gelir
Yardımcı verir

Oğulcuk
Dağlar taşlar yardım ile aşılır
Akan su ile
Köprülerden geçilir
Her kulun gönlünde olan seçilir
Saymayı denediğin yerde durursan
Aldığın nur her tarafa saçılır

Boş değil torbamız
Taş değil çorbamız
Ayran dolu kırbamız
Biz yeriz biz içeriz
Gönül dolu
Hak yolunu seçeriz dedi
SARI ANA selamını
Yumuşak yolda olana
Gölgede kalanı bilene iletti
Yapıdan uzak
Ne var ki gönlü kapıda
Uzun yolun kısasına gelecek
Adım adım aldığı yola gülecek
Her satırda Allah’ım diyecek
Kendini bulacak

Selam olsun cümlenize
Nasip aldınız her damlanıza


Allah’a ısmarladık
Selam Selam Selam

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah