MEVLÂNA’yım ben!

Suya geldim susuzum
Hak aşkına arsızım
Gördüm, uydum bilen ile
Sevdim, saydım uyan ile
Pınar bana su verdi
Hak aşkı ile gördü
Dalı yaprağı sardı
Bir kapıda daha durdu;
Aklım, ayağım, gönlüm.
Ne duyduğum yeterli
Ne sevdiğim biterli
Bir gönlüm bir de aklım
Birbiri ile tutarlı

Bir bir saydım saçının tellerini
Himmet dedim öptüm Hz.ALİ'nin ellerini
Evimin kapısını cümle için açtım
Kapıya bekçiyi aklım ile seçtim
Kapı aşındı, bekçi üşendi
GARİB gece gündüz düşündü
Senden benden sorulmaz
Yazan Hak'tır yorulmaz
Geçen vakit derilmez
Göğe perde gerilmez
Sevgin ile saygın ile dostluğunu versen
Kimse kırılmaz

Binbir soru sormadan bulamazsın
Binbir adım ile yormadan gelemezsin
Binbir yara sarmadan hekim oldum diyemezsin
Çekti isen yazılana çizgiyi
Binbir kova su ile silemezsin

Gel dostum gel
Gönül bağında yeşeren dalları gör
Üzümler erdi eteğini dür
Meydana topladığın her taneyi ser

Kişi, kainat kitabının bir satırını okudum diye
Ne alim olur, ne bilge
O kişiler her topluma olur gölge

Sen kulunun yanındasın;
Nerden gelirse gelsin
Nerde olursa olsun
Ne ile bulursa bulsun
Senin himmetin ile
Kimi zahmete katlandığından
Kimi rahmetin ile paklandığından

Bildiğim gerçekte sen varsın Allah'ım
Bulduğum hakikatte ben varım
Cümle ile hemhal olursam
Ben sana senin ile gelebilirim Allah'ım
Ben göremem Sen açmazsan
Ben bilemem Sen seçmezsen
Yol bulamam geç demezsen
Geldim durdum divanına
Uydum gerçek zamanına
Hay Allah Hay varayım
Senin ile cümleyi sarayım
 

Beylik söze gönül uymaz
Gök gürlese akıl duymaz
Benden bilse kulu saymaz
Benliği silse
Olayı tekten bilse
Nefsine uyamazdı
Sohbetine doyamazdı

Sen seni bende saklarsın
Sen beni Sen ile paklarsın
Bileyim diye sabır ile beklersin
Bulayım diye hikmetlerini serpersin
Bildim diyene şaşarım
Buldum diyenin arkasından koşarım
Bir de bakarım ki;
Bulduğu, bir bardak su ile dolduğudur
Rabbim kuluna kulluğunu bildirir
Bilgisinin noksanlığını idrak ettirir
Ettir ki; Benlik çanağını atsın
Hoşgörü, tevazu ile aşk çubuğunu yaksın
Yakaya beyaz gülü taksın

Bak güzel bak, sana veren kimdir bilesin
Bak güzel bak, geldiğin yolu göresin
Bak güzel bak, tozu dumanı silesin

Beni senden sorsalar
Kulumdur diyeceksin Allah'ım
Sen benden kulun olmamı isteyeceksin
Ben senden bol rahmet isteyeceğim
Sen beni rahmetinle yıkayacaksın
Bunların hepsini biliyorum, biliyorlar ve biliyorlardı
Öyle ise nedir bu gaflet?
Gaflet, insanın kendine yakıştırdığı haslet midir Allah'ım?
Uyandır bizi ya Rab!
Özendir bizi ya Rab!
Veren alanı saymaz
Alan verene gülmezse
Düğümler çözülemez
Bir satır çizilemez
Yazanın yazdığı
Kulun dileğince bozulamaz

Dilediysem Rabbim seni
Görmelisin beni, demekten koru beni Allah'ım
Kul hakkından soru gelmesin bana Allah'ım
Çevremde özüm sözüm
Sevilirde, övülür de, sayılır da, yerilir de
Kim kimden sorumlu ise bilmeyenden Allah'ım
Sana sığındık koru Allah'ım

Her heveste kayguyu silmeye özlem vardır
Her kayguda güzeli gözlem vardır
Saygıyı sildi isek özürde istem vardır
Sevgiye hasret isek özünden şikayet vardır
Sen sev beni, ben de severim seni
Sen say beni, ben de överim seni demeye huy edindiysek
Gerçeğe isyan vardır

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah