MEVLÂNA’yım ben!

Güldüm sizlere
Buldum ‘Yoldur’ dedim
Yanılmayın
Gülüşüm memnun oluşuma
Yanılışınıza değil
Yanılan yok
Anılanların, günde sorulanların
Cümlesine selam gönderdim
Yerine vardırdım

Güne geldik söz ile
Yolu verdik öz ile
İmtihanı biz verdik
Göçte gönüldeki iman ile
Ağızdaki yolumuzu bize veren
Bize veli mührünü atan
Allah’ımın adı ile
Size geldik yol vermeye
Yolunuzu aydınlatmaya
Aydınlık gün dilemeye

Dünya gelip geçici
Gelen gün iç açıcı
Geçenden söz yok
Sonu Allah’ımı bulucu

Dedik ya, imtihan geçti
Yüce Allah’a vardı
Vardı günü buldu
Ve ulu Tanrım
Kulunu günde de kayırdı

Günün kulu der ki;
Dünün kulu talihli
Allah’ıma daha yakın. Asla!
Dünün kulu, günün kulu, gelenin kulu
Hepsi Allah’ımın nuru
Dünden söz yok
Yeter ki yönelin
Allah’ım yarattı deyin
Deyin ki varasınız
Ben olduğumu bilesiniz
Benim benliğim
GARİB’in kimliği değil
Asıl olan, kula edilen hizmet
Hizmet dedim acele ettim
Allah’ımın yolunda
Hizmet değil aşktır
Aşktan gelen meşktir
Yazı öyle böyle ne gerek
Mesnevi okudunuz
Günde ne anladınız?
Anladığınızdan ne dediniz?
Gün için yazarım
Allah’ımdan bildiririm
Vazifem aşkım
Suyun akışına baktım
Candan geçtim
Yolun gidişine baktım
Yandım koştum
Varayım dedim
Varmak için olmak gerek
Olmak için bilmek gerek
Bildiğini yunmak gerek
Yunmak için Mürşit gerek
Mürşit buldum, gönülden yundum

Merdiven dediler
Başına koydular, çıkmak gerek
Çıktım tek tek desem bilmedim
Kendimi Yüce’de
Yüce’nin huzurunda buldum
Buldum sarhoş oldum
Yaratanım sana kavuştum
Kavuşturdun bir an beni
Kullarına gönder beni
Yoluna çağırayım
Yolunu şaşıranı çevireyim
Çevireyim nuruna
Yandım ağıza aldım, gönüle akıttım
Allah’ımın izni ile
Yuva’ya geldim
Geldiğim bir ses ile
Sesin gelişi
Allah’ımın yürekten anılışı iledir
Sesi aldım
Aldım, Allah’ım dedim
Yürekten gelen sese
Senden dilenen nefese
Beni de gönder
Yardımcı olayım
Oraya varayım
Allah’ımdan iznim
Geldim sözümü verdim, olay bu
Güldüm dedim, hoşlandım
Kulun gönlüne indim
Görmek için inmek gerek
İnmek için paklık gerek
Pak gördüm gönüller
Güldüm sevindim
Benim değil
Allah’ımın yoluna gelenleri
Olduğuna sevindim
 

Ben de Allah’ımın
Aciz bir kulu idim
O’na vardım
Ulu dendim
Varmak için ne yaptın? derseniz
Allah’ıma aşık oldum. Olay bu
Aşk yalnız Allah’ıma değil
Verdiği, nuruna erdirdiği
Cümle yarattıkları içindir
Yarattığı canlıdan
Yarattığı cansızdan
Çirkin görmedim
Yolunu çevirene
Kötüsün demedim
Demem, çünkü yarattığında
Kötülük yok, dönüklük var
Dönüğü çevirmek gerek
Allah’ımı bildirmek gerek

Resim yapmak dilenir
Dilendiğini Allah’ım izin verirse olur
Resme izin yok günde
YUNUS’um söz diler
Gelsem söylesem der
YUNUS’uma söz

YUNUS’um geldim
MEVLÂNA Hazretlerine dedim
Meclis hoş kurulmuş
Gününde sorulmuş
Sorulmaktan gelen
Yolumu sorana söyleyim
Kimseye değil meclise
Yerim soruldu
Niyazda dedim
Yolum soruldu
Yuva’da dedim
Doğuşum soruldu
Havada dedim
Yerini sorana
Dünyada dedim
Göçümü sorana
Mevlâya dedim
Yatımı sorana
Ne hacet, münasip yolda dedim
Diledi andı, orada bildi
Bildiği yerde
Kulun gönlüne koyduğu yerde
Sevildiği kadar gönlünde yer tutar
Yurdumun yerimin toprağı hep bir
Nerde olsa orda bil
Bilmek kulu Mevlâya kavuştursa
Yerimi Tanrım bildirirdi

MUSA’yı bilen misin?
İSA’yı gören misin
Peygamberine varan mısın?
Yürekten tanırsın
Seversin, varırsın
Yerini bilirsen
Tanrı’nı bulur musun?
Yerin değil, gönülde olan aşkındır
Vardırır, Allah’ımı buldurur
Kâbe derler ziyaret ederler
Her eden Allah’ın mümin kulu mudur?
Gönülden anmak gerek
Allah’ın Kâbe’si olan gönülü
Hoş anmak, hoşnut etmek
Kâbe ziyaretinden makbuldür
Kâbe ziyareti farz
Gönül ziyareti
Allah’ın yapısını tavaf etmektir

Mesnevi;
Yazının niyazı, güzelin anılışı
Allah’tan aşk ile söz edilişi
Dualar anında alınır
Anınca yolunu yoluna bağlar
Yavrusuna ağlar desem yanlış
Çünkü Allah’ına varmış
Olanı görmüş
Allah’ının kuluna
El uzattığını bilmiş
Niçin üzgün olsun, yansın?
Allah’ına varan bilir
Dünyada olana
Gönlüne dert edene üzülür
Çünkü onu uyarmaya gücü yok
Allah’ından geleni
Bildirmeye gücü yok
Bildirse ferahlar
Kulu da ferahlatır
Onu derim kullara
Dünyada yaşayanlara
Dünya derdine kapılmayın
Sonunu bekleyin
Hayır olur kul görür
Görünce sevinir
 

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah