MEVLÂNA’yım ben!

Yolun yolcusu
Kulun yumağı
Allah’ıma emanet
Gidiş olmuş
Dönüş gününe yol vermiş
Olmuşa vergisini vermiş
Olmadı, kızmak yok
Sevmek, küçüğe yer vermek gerek
Sözünün oluşu
Kendine bağlamak olur
Yolun dönüşü yakın
Gelen günün aydınlığına bakın

Olay dersin büyütürsün
Gönlünü çürütürsün
Allah’ım neler vermiş
Kula sebepler ermiş
Olmaz dediğin olmuş
Gülmez dediğin sormuş
Seni arayan bulmuş
Sanma ki masal derim
Olayları söylerim
Kendini küçük görme
Uludan büyük görme
Yaratanın kulusun
Olmayana manisin
Gülmeyene sorusun
Senin düşündüğün gibi olsa
Sana ne gelir?
Ona ne verir?
Duanın temelini bilmezsen
Kuldan olsun beklersen...
Sağ yanında oturan
Sana ‘Anamsın’ diyenden
Allah’ım razı olsun
Dua etti bekledi
Dedem dedi beni andı
Durmaz anar, yardım diler
Yardımcı olurum
Yanında dururum
Sanmasın kendi kuvveti
Bilsin yanında olanın sebebi
Andığı an yanındayım
Gayeni boş demedim
Düşünme; Ne olur? Ne geçer?
Allah’ım sebep halk eder
Yolunu çizer
Yeter ki yönünü Allah’ına ver
Bilirsin bir gün
Dayanamam, sabredemem dedin
Az sonra sükunet buldun
Bildin mi? Ben geldim
Sana huzur verdim
Oldurur Allah’ım
Güldürür Allah’ım
Düşünme sakın gücenir Allah’ım
Allah’ım kulunu kulundan öteye düşünür
Düşündüğünü yapmak
Senin gücün değil
Sen Allah’ına havale et
Yönünü Allah’ına çevir
Göreceksin,
Günün dünden aydın olur
Seni güzel günler bulur
 

Sakın kendini kedere kaptırma
Cahil çocuk dert arar
Olmayanı üstüne yorar
Gayesini kuldan kula sorar
Kuldan değil
Allah’tan bekle ki
Geleni göresin
YUNUS’um söz diler
Ben de yol vereyim der
Sözümü verdim
YUNUS’u gördüm
Sudan zaman aşılır
Aşılan gün, yunulur
Sunduk, suyla yuğduk, yol verdik
ALLAH’ıma emanet olasın

YUNUS’um!
Yanılmadım dersem yalan derim
Fani olan yanılır
O yolu dumanlı görür
Elinden tutan olsa
Yolu gösteren olsa
Allah’ımın sevgili kulu olur

Olmaz dedim yapıya
Vermez dedim kapıya
Tutmaz dedim sabiye
Allah’ım hepsini oldurdu
Yanıldığımı bildirdi
Yanıldığımı bildiğim gün ağladım
Allah’ımdan af diledim
Bir daha olur olmaz demedim
Allah’ıma havale ettim
Olur diye bekledim

Çalışma her mümin kulun
En birinci ödevi
Çalışırsan alırsın
Yolunu Allah’ıma açar
Kötü senden kaçar
Yumağın olgunu
Yolun Velisi
Günün oluşuna uyulur
Moda demek güne uymaktır
Gününde senin uyduğun
Senin beğendiğin var mı? Yok.
Yok olana uyulmaz
Ona moda denilmez
Her yolun yolcusu bir olmaz
Çamurlu yolda gidene uymak
Çamura bulanmaktır
Sana uymaz,
Gönlünü gördüm
Kötüye yol vermez
Ayağını gönlüne uydur
Gidene değil
Gönül kiri olan
Neyle yıkansa
Nuru olmaz
Allah vermez

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah