MEVLÂNA’yım ben!

Geldik gelenle
Güldük diyenle
Yürüdük sevenle

Yumuşak yumak
Sert şişe gelmez
Yumağın düğümü
Üzüntü ile çözülmez
Her yumak hayır diye sarılsa
Sabıra yer verilse
Düğümü kolay çözülür

Şükür, arttırır eksiltmez
Her yemin Allah’ın adına edilir
Ne var ki,
Yemine en son karar verilirse yerini bulur
Her sözü yemin ile noktalamayın
Allah’ım gönlünü bilir

Aymayı bilenle
Yumağını yersiz saran
Elbet bir olmaz
Suyun akışına desti koydun
Yumağını yumuşak sardın
Üzüntü aldın
Dumanın yumağına sıkıntı verdi
Allah’ıma havale et
Suyun aktığı yerdesin
Akan suya gelen çok olur
Destisini alan gelir
Damlasa da bekler
Demek şudur ki; gür iman
Allah’ım beden boyuna değil
Gönül paklığına bakar
Sunduğumu alan
Katıksız gönüle koyan ilk kulsun

Allah’ıma binlerce şükret ki
Akan suyun başındasın
Gerçeği görmek
Olmadan ermek
Her kula müyesser değildir
Ben iltifata değil
Hakikate yer veririm

Semiz kul, etine
Temiz gönül, cennetine hizmet eder
Olmuşun gelmişiyim
Pir olmuş ermişiyim
Verenin aşığıyım
Almaktan ziyade
Vermeyi düşünenin
Her zaman yanındayım

Asmayı budayanla
Kolunu sıvayana
Beklemek düşer
Elbet beklediği olur
Gümüşe dünyada elbet bakılır
Gümüş ile her yol açılır
Ne var ki gönül yolu, altın ile açılır

Hata ne anılmalı
Ne yorulmalı
Ne başka yumağa dolamalı
Gücenmek kula yaraşmaz
Yerden aldığın taş
Yerde dursun
Kul elinde gezmesin
Düşer ayağa gelir, can yakar

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah