MEVLÂNA’yım ben!

Masamız yasamız
Hep bir sözümüz
Seven ile beraber gönlümüz
Gam yersiz
Asma susuz değil

Meydan yolun bulmamış
Yumağı düğüm olmuş
Çözülmedik düğüm olmaz
Kul çaresiz kalmaz
Secde;
Allah’ımın sergisine varmak değil
Sevgisini içte duymakla yapılır

Aşığım Canana
Canımdan ötürü
Aşığım Canana
Aymayı bildiğimden beri
Aşığım Canana
Cümleden ötürü
Gölmüş duru suyun yatağı
Yolmuş giden kulun Yuyanı ile gideni
Mümin kul yol bilir
Sözünü eden kula elini verir

Yoğurdunu paylaş da ye
Müsait yol dilersen
Manayı bilmek istersen
Geceyi gündüzden ayırırsan
Danışılan yersiz

Duman yumuşak kula gelmez diyen
Dediğini bilmeyendir
Ayna duvara konur
Bilen görür, bilmeyen yürür
 

Yumuşak yol sorulsa
Yolumuza gelen değerini bulsa
Nerde gelenler? derim
Yumuşak masayı almayı dileyenin
İmtihan vermesi
Yukarı atlaması beklenir
Meydan kurulmuş
Kulları toplamış
Mayayı bilenden
Şarabı sevenden
Korkun olmasın

Ne elden gelirsin
Ne ele varırsın
Yumuşak yol
Bilene yumuşak gelir
Bilmeyenin ayağına taş vurur

Maya eldeyse
Sohbet dildeyse
Canan gönüldeyse
Korkusu olmasın
Dünyaya küsmesin

Yorgunluk kulun sözü olmamalı
Bedene fazla yük vermemeli

(Resim verilir)


ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah