MEVLÂNA’yım ben!

Ne gelişimiz eksik
Ne görüşümüz
Ne var ki,
Kapıyı vurmadan
Gürültü yapmadan geliriz
Anıldığımız yerde oluruz

Sürgün olanla
Derinde kalan bir olmaz
Sürgüne giden ümitsiz kalmaz
Bizde düğüm yok
Açtığın gibi değil
Seçtiğin gibi olsun
Mantığına uymayan
Doğruyu vermeyendir
Mutluluk, dileğine uymayan mıdır?
Mutluluk, ne sergide ne çarşıda satılır
Kendi bünyende hissin mantığına uymazsa
Mutluluğun haram olur

Dama taşı olma
Elden ele gezme
Damayı eline al
Çıkacağın hedefi kendin bul
Karşındakinin oyununu da düşün
Zararı kimseye verme
Bir bir berabere kalmayı dene

Karar vermek anlaşma ile olur
Söz ile ikna edilir
Unutulmasın,
Söz acı değil tatlı olmalı
Hatalıyım demeli, af dilemeli
Acı dil kullandığından
Hata sende olmasa bile
Yumak çözüldü, söz edildi
Sen adımın attın
Kararını verdin
Kumun tanesini dahi rüzgara üfürme
Gidenin gözüne takılır, üzüntü olur
Bastığın yerde dal kırılmasın
Çiçek ezilmesin

Eğer kaderin olmasa
Karar veremezdin
Kararı his mevzuunda oldu
İş mevzusunu zaten kapattı
Kuyu su gelsin diye açılır
Derin de olsa suyu bulunur

Aşk daima yüksekte duran
Sıcak havaya benzer
Unutulmasın
Soba mevsimi geçende
Her yerde sıcaklık aynı mıdır?
Aşk da kulun mevsimine göredir
Gençlikte bir sobalık aşk
Yaşlılıkta kainat aşkı
Unutma ki,
Hava ısındımı
Sobanın sıcağı lüzumsuz görülür

Yolumuz gelenindir
Allah’ım diyenindir
Geleni gelmeyeni
Seveni sevmeyeni severiz
Çünkü Allah’ım yarattı deriz
Nasıl ki tarlada gördüğün her çiçeğin
Güzelliğini seversin
Güzel olmasa da güzellik ararsın
Kiminde koku
Kiminde renk
Kiminde ahenk

Manayı dilediğince değil
Gördüğünce bil
Meyve ağacı
Dalında olana
Yapraktan gelene ne verir?
Veren köküdür, köke gelenidir
Nasıl ki, kulun bilişi kendi mantığı ise
Kaderi çözüşü Allah’ımın emridir
 

Güzellik niyete uyanda değil
Olaya uyulandadır
Niyetinin sana hayır getireceğini
Sen bilir misin?
Yersiz hiç bir olay yoktur
Nasıl ki yarattığı hayvanın
Kürkünü dahi düşünür
Çünkü hayvan mantığını kullanmaz
Üşüdüm diye sırtına fistan giymez
Onun için Yaratanım onu düşünür
Fistanı ile yaratır
Kulun mantığı
Kaderini çizmeye değil
Günlük yaşantısını sürdürmeye yarar

Yolda giden
Karşıda su gören
Sabırsız olur
Susamış ise
Koca göl az görünür
Yanına varanda
Eline alanda
İçeceği bir avuç sudur
Miden kadar alırsın
Gerisini aynı yerde bırakırsın
Alıp götüremezsin de

Aslına gülenin sözü ham gelir
Günde tatlı gelse bile
Yutulanda ağzı burar
Niyeti uymaz
Gelen güne bakmaz
Günü yumuşak geçti
Gelen güne yol istedi

Güğüm gelse
Yere dökülse
Ne dökülen kalır
Ne güğüm boşalır
Güğüm döküldü
Param saçıldı deme, dert etme
Dökülen varsın kalsın
Güğümdeki sana yetsin
Korkun yersiz
Güğüm çarşıda çok
Bir daha alırsın

Kavak ağacı neden sıraya dikilir
Meyve ağacı karışık dikilir
Arasında dolaşılır
Meyvesi toplanır
Suyun akışına gidersen
Görünüşe uyarsın
Günün geçtiğine değil
Gelenin hayrına inan
Kul vardır, kurak yerde durur
Suyu arar, eliyle kazar
Allah’ım niyetine uydurur
Suyun membaını buldurur
Göz verilişi iki, tek görülür
Göğün büyüklüğü
Gözün kadar değil
Göz, gönül aynı demette
Gönülden geçirdiğin ile yan yana
Aslını bilen yalnızlık çekmez
Olmuşun sözünü etmek
Çorbaya su katmaktır


ALLAH’ıma emanet olunuz
ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah