MEVLÂNA’yım ben!

Huymuş sevilen
Kulmuş görülen
Olmuyor denilen
Olması dilenen
Geleceği hazırlar
Kul günü gelende
Hayır diye hatırlar
Her kul diler, yazmak ister
Benden soran;
Elde mi, dilde mi
Yoksa zeminde mi?
Membaın bulunuşu
Kaynağın fışkırması iledir
Yer altındaki memba
Nerden fışkıracağı belli olmaz
Bulduğu yol da
Yumuşak topraktandır
Ben de yazsam diyenler
Toprağı kazanlar da
Su bulabilirler mi?
Ne var ki,
Aynı membaa ulaşmak
Allah’ımın lütfudur
Üzerine düşülmesin
Ben de yazsam denilmesin
Aymayı bilen
Ömrü uzun olandır
Dumansız yaşayandır
Yaşamayı bilendir
Gezeceğim, nasibimi alacağım
Görüp de uyacağım dersen
Yolun açılır

Hangi çiçek güzeldir?
Elbet hepsi.
Güzeli güzele vuramazsın
Sen daha güzelsin diyemezsin
Sana, ‘Güzelsin’ diyene de ki;
Güzellik yaratanın
Sevmeyi öğretenin
Sevdiğim kadar güzelim
Sevmeyenin sevilmemesi
Sevgiden nasip almamasındandır

Cemiyet bozukluğunun tek sebebi
Sevmeyi bilmeyenler
Yalnız benim diyenlerin yoludur
Sevgi olmayan yerde katılık olur
Katılık felaket getirir
Kusmak safrayı atmaktır
Sevmek öfkeyi hafifletmek
Seversen kırmaya kıyamazsın
Sövmeyi denemezsin
Kırık gönül;
Yoluna atılan
Ayağına batan cam gibidir
Gezmeyi, yol yürümeyi güçleştirir

Sefere çıkarız
Sehere bakarız
Toprak dedik
Membaını bildirdik
Kaynak yolunu açtık
YUNUS’um ananlarla
Merasim diyenlerle
Ham meyve yiyenlerle
Olmuşa etek açanlarla
Eğriden kaçanlarla
Yumağı ölçenlerle
Mümin olsun olmasın
Yeter ki doğruyu bilsin

Beden yükü yorgunluğa
Gönül yükü küskünlüğe götürür
Günahı? deme, yanılma
Yumuşak yol bulan
Kaynağa sahip olan
Dünya gününde
Günahından arınandır
Varışa barış gerekti
Gemiyi alanla içine dolan
Aynı yolun yolcusudur
Her kul kendi gönlünün kolcusudur

ALLAH’ıma emanet olunuz
ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah