MEVLÂNA’yım ben!

Hummalı yumak
Yumuşak yol arar
Arayan bulur
Bulan görür
Görgü, sergide değil
Vergide olsun

Sahibim olan
Beni yaratan
Gönlüme güzellikleri seren

Kapalı kapı
Kula yol için değil
Gelen içindir
Yolu açılanda
Kapalı dediğin kapı da açılır
Vakti saati gelir
Suyun akışı
Yumuşak toprak bulur
Membaını bulan
Kaynağına el atandır
Kaynağı bende
Toprağı yaratanımda
Meyveyi alan yer
Yiyen tadını bilir
Ham meyve ağzı burar
Eren meyve tadını verir

Gelenden, gidenden söz etme
Söz ile söz alana ümit katma

Zaman ve mekan
Ölçülerimiz içinde değildir
Mutluluğa şahit olmak
Mutluluğun içine girmektir
Allah’ım bir kulun mutluluğunu
Bir başka kula gösterirse
Layık gördü demektir
Gerçek, verilene uyulandır

Güzellik; Sevilendedir, sevendedir
Olgunluk, verendedir

Membaından veririm
GARİB eli ile
Kaynağını bildiririm
Kaynağın, nerden, ne gün
Çıkacağı belli olmaz
El ile torak kazılmaz
Dert edilmesin
Üzerinde durulmasın
 

Kaynak önünüzde
Dilediğiniz an gözünüzde
Elde olmasa, ne gerek?
Uzak değilsin ki

Geçenle değil
Gelenle avunuruz
Geçenle övünürüz
İyi yol almış isek
Doğruyu bulmuş isek

Damın örtüsü
Kulun katkısıdır
Cumanın katkısı
Kulun sevabıdır
Aynanın katkısı
Aydınlığı göstermesidir
Yersiz olay kula gelmez
Kul ham ise
Güzele bile gülmez

Hummalı olan
Olaya zordan bakandır
Kumun tanesine söz eden
Gözünü sakınandır
Yersiz sakınma
Yolsuz bakınmaya benzer
Cümleye derim
Gelenleri selamlarım
Hatır sormak yersiz
Ayağın atışını
Nefesin verişini görürüm

Yaratılan, var olandır
Yetkimiz demeye değil, görmeyedir
Nasibi olanın yolu açılır
Gelişi dönüşü ben değil
Allah’ım yoluna koyar


ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah