MEVLÂNA’yım ben!

Aşk ile yol aldık
Yola düşeni gördük

Aydan gelen olmaz mı?
Işığını vermez mi?
Yerin darlığı yok
Gönlün varlığı çok
Gülün dikeni ile bulmasın
Dalına eliniz yavaşça değsin

Dengini bulan
Hangini? demez
Sunulandan öteye vermez
Duman dağılsın
Huzur verilsin
Sözün altına buz konulmasın
Meyve tadını almadan yenmez
Yense de sevilmez

Ceylan ormanda gezer
Gezer de ne eder?
Dünya gününü yaşar
Kulun şerrinden kaçar

Güzellik diye baktığını
Güzel görürsün
Ne niyeti açarsan
Onu bulursun
Açtığın gibi olsun
Seçtiğin güne gelsin
Meydan darlığı
Gönül darlığını verir

Allah’ıma yerimiz dar demesinler
Yerin darlığına söz etmesinler
Elbet Allah’ıma havale edilir
Uyuyup düşünme
Uyan bekle
Cumayı duan ile süsle
Unutma,
Önüne taş gelirse
Tekme ile atma
Ele al, kenara koy
Senden sonra gelen de takılmasın

Üzüntü yersiz
Üzüntü, yumağın düğümü için edilmesin
Allah’ımdan yardım dilensin
Sonuna güvense
Günde maniyi aşar
Aşmaya çalışır
Allah’ımın takdiri
Her kulun hayrına
Gözün bir sergide
Bir tabloya takılmış
Nerde nasibim dersin
Hep aynı tabloya bakarsın
Sergiyi gez
Güzelden güzel ara ki
Sana elini versin
Aymayı bilse
Seçmeyi düşünecek
Her yol arama ile bulunur

Savaş için değil
Barış için çalışmalı

Geçit, düşülmesin diye yapılır
Köprü kurulur
Kapı, nasip diye açılır

Yolunu ara
Olacağın kararını kul vermez
Vermeye yön tutan
Sanma dönmez
Elinde olsa dönmez
Ne var ki,
Kadere söz geçirilmez
Yol aranır, söz sonra verilir
Yumuşak yoldan ara
Gönlünü hoş söz ile tara

Sohbetin olduğu yerde
Sükunet vardır
Sükunet olan yerde
Selamet vardır

Baht, kulun tutumundan
Elele yürüyüşündendir
Ne gelenden
Ne gidenden
Yolun gidişine uyuşundan
Baht, kendinden değil
İki kulun uyuşundandır
Almayı dilediğin gibi değil
Kadere uyduğu gibi kabul et
Saz çalıp söz eden kulunu yerindiren
Eli yorulanda sazı kırılanda
Sesi kısılanda
Boşalmış kabağa benzer

Allah korkusu olmayan
Kuluna söz edendir
Kusur görülse dahi
Söylemekten uzak kalınmalı
Halkasını tamire çalışmalı

Güzellik;
Beden sıhhatte iken
Arayıp bulmakta
Olayı açmakta
Hayıra yormaktadır
Didinme;Ömrü boşa harcamadır
Yanılmayın, gücünce çalışmayı
Allah’ım emreder
Gücünün üstünde çalışırsan
Bedenine zulmetmiş olursun
Zeminini sağlam yaparsan
Üstüne sağlam duvar çıkarsın
Gayret, kuvvet kadar
Sıhhat, Allah’ımın vergisi
Neden yerinelim?
Manimiz değil ki
Askıya fistanı asarsın
Atarsan denksiz bulursun
Asmayı budarsın
Dalını saklarsın
Ocağa atarsın
Su imandan
Kul zamandan
Yozan, nasipsiz kalandır

Kul kuldan kendini büyük görmesin
Hata olmasa affa ne hacet kalırdı
Hata da kulun, af da
Sevgi bir demet
Dumansız yolun
Yumuşak kulun elinde olsun.

ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah