MEVLÂNA’yım ben!

Kucak dolusu selam ile geldim
Hayır olanı verdim
Cümleyi hoş gördüm

Saz ile sözü bağlayan
Kaderde oyun var diyen yanılmasın
Kaderin oynadığı oyun
Kulun hayrınadır
Unutulmasın
Allah’ım her kulunun
Yaratıcısıdır, gözeticisidir
Sana oyun gibi gelen
Muhakkak lütfudur
Lütfunda selamet görülür dersen
Sonunu gör de
Selamet olduğunu öyle bilesin
Çünkü her lütfun girişi
Şer gibi gelir
Açılan kapıdan
Aydın yol görülür
Zahmette hata yoktur
Zulmette vardır
Zulmeden niyetine uyanı yaparsa da
Sanmayın zulüm getirdiği seni götürür
Götürdüğü sadece gidecek olandır

Kar yağdı diye tasaya düşen
Buz olabileceğini unutmasın
Kar da olsa
Buz da olsa
Hiçbiri güneşe dayanamaz
Yemeyen bilmez
Tadını almaz
Sohbette acı söz edilmez
Çünkü sohbeti açan
Dünyayı kötü görmez
Kehanet dilemek
Kapalı perdeyi zorlamaktır
Çünkü Allah’ım dilediğini
Dilediği anda yapabilmekten aciz değildir
Kainatta yaratılan her şeyde
Kerameti bulursun

Geldin gördün
Gönül pencereni açtın
İçinde olanı geç
Çünkü kul
Hataları ile doğruyu bulur
Hiçbir zaman
Kul kulun hatasının önüne geçemez
Çünkü o olacaktır
Hataları ile kendini bulacaktır
Amade olduk
Her olayı Hak’tandır dedik
Kimi hatalı bulalım?
Gönlümüz Allah’ım ile dolu
Yolumuz da O olsun
Eğilmedik bükülmedik O’ndan gayrıya

Güzellik nerdedir? derseniz
Her olanı O’ndan bilmede
Varsın uymadı desin
Senin gönlünde olan
Vicdanına yük vermesin
Kaderin çizdiğini
İsyan edilmesin
Sevgiyi ölçebilen
Kainatta huzur bulabilir
Hiçbir kul kendini yalnız bilmesin
Yalnızım dediği an
Kendini Allah’ımdan ayırmış olursun
Yalnızlık ne senin ne benim
Her an O’nunla doluyuz
Darda olduğun an
Sadece O’nunla konuş
O’nunla dertleş
Dermanını verecek O’dur
Kul kulun derdine
Sadece söz ile ortak olur
Ana baba dahi olsa

Vurgunda zarar gören
Kendini suya vermesin
Yemeni giysin
Bağa yürüsün
Üzümü beklesin
Daha koruk demesin 
 

Güçlük olayın götürdüğüdür
Gelen geç de olsa çözülür
Olmadığını değil
Bilmediğini düşün
Bilmediğin seni üzmüş
Çözdüğün an
Üzüldüğüne üzüleceksin
Dünden beri görülen
Günde çözülür
Kahrında eriyen
Gönlünü boşlukta sürüyendir
Varsın üzüntü çözüme kalsın
Bulutta gördüğün
Ne şekildir ne hayal
Sadece dünyadaki olay
Yani gidiş dönüş
Gördüysen bilirsin
Uyduysan bulursun
Kandilde yağı eksik etmediğin müddetçe
Karanlıkta kalmazsın

Ne arıyı seçtik
Ne karıncadan geçtik
Gazelde şarkının özünü bulduk
Hüzün nerde başlar?
Nereye varır?
Nerde biter?
Hüzünde dünyanın geçmişi anılır
Ona yanılır
Kul kendini geçmişle avutur
İnsan denen zaten hayaldir
Ne var ki hakikate vardığı an
Hayalden geldiğini bilir
Gelişte bulduğunu görür
Diledik ki her kul bilsin
Bilerek gelsin
Bizim dileğimiz değil
Kulunun layık olduğu görülür
Kul yolunu almadıysa
Sormadığındandır
Bilinmedik yol sorulur
Soracak kimse bulamazsan
Allah’ıma sığınılır
O seni en doğruya götürür
Çağıran da O
Getiren de O
Layık olan her kul
Dileğini bulur
Güzellik cümlenin gönlündedir
Kuşları ayırırsan
Karga çirkindir dersen
Yanılmış olursun
Yaratanı düşün
Yaratılanı düşün
Her yaratılan, süs olsun
Kainatı süslesin diye yaratılmaz
Kiminin şeklinde
Kiminin zikrinde
Kiminin yeninde
Kiminin yönünde güzellik vardır
O güzelliği görmeye çalışırsan
Çirkin demeyi
Dilinde küfür sayarsın

Kuyudan almadık
Yoluna dönmedik
Cemde cümleyi bulduk
Cem ile cümlenin manası aynı dendi
Cem ile cümle
Aynı niyette olanlar demektir
Her topluluk aynı niyette olur mu?
Mideyi yiyeceğe göre değil
Yiyeceği mideye göre hazırlamak gerektir
Güğüm dolu olsa deme
Dolsa dolmasa
Kula huzur verecek
Sadece kendi niyetidir


Allah’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah