MEVLÂNA’yım ben!

Kuşak belde söz dilde
Kul halde sefere gider
Gidişte gönülde olanı güder
Cümlenize selam olsun
Suyun akışına her kulu katılsın

Dalda yaprağı gördüm
Kimine ipek verir dedim
Çiçeği gördüm
Kimine bal verir
Gün geçtikçe meyve olur
Yiyen de seyreden de
Sevgisini bulur dedim
Diyerek sazı elde bilerek
YUNUS’um daldı geldi
Her gülene sordu, bildi

Geçit veren ormanda
Çeşit ararsan
Yolunu uzatırsın
Doldu bardak alasın
Ayran içtim diyesin
Alana verene
YUNUS’tan geldi
YUNUS’ta bitti demeden
Niyaza durasın

Doluyu almazsan
Boşu göremezsin
Kapıyı bulmazsan
Meydana gelemezsin
Geldi isen
Gönlündeki şüpheyi sil dedi
YUNUS’um sözü
HAMZA DOST’a verdi:

Ayran diyerek geldi
YUNUS sözünü öyle verdi
Gözden ayrı kalmayalım
Sözde eğri bulmayalım
Yola çıktık durmayalım dedi
HAMZA DOST getirdiği selamını
Cümlenize iletti

Her kul birliği arar
Er kul cümleyi tarar
Olsun olmasın demeyelim
Hak’tan aldığımızı bilelim
Her sözü aldığımız gibi hazmedelim
Cümleye vereceğiz diye azmedelim
Gönülde erlik varsa
Dağılanı arar
Konuları tarar
Birliği erliği halinde kurar

Gel alalım dedim de
Yolu taşlı dediler
Ayıklayalım dedim
Yorulandan söz ettiler
Konuk değiliz
Aldığımız kadar bildik dedi
PİR SULTAN ABDAL söze girdi:

Destek olsam sözüne
Ayna tutsam yüzüne
Güzel desem gözüne
Dediğimden değil
Eylediğinden olursun
Ne eylersen
Onu bulursun
Kandil yaktım
Konuya baktım
Dost halden bilendir
Dost yolu bildirendir
Dost halinde kalanı güldürendir
Ne var ki,
Dosta dost olmak gereklidir, dedi
PİR SULTAN ABDAL yürüdü

Kapı kapalı derlerse inanma
Senin kapını sen bilirsin
Gönül Hakk’a açıktır
Her kulunda
O’ndan O’nu bilelim
O’ndan O’nu görelim
Diyelim ki;
Her zerre O’ndandır
Her zerrede adı mevcuttur
Şahit olunuz ki
Arıya bal veren çiçek
Meyve olacaktır
Kulunu ağaç olduğunda
Gölgesinde barındıracaktır
Öyle ise her zerre
Kulun emrine
Hakk’ın emri ile girecektir         
Her zerre sana bana
Görevini noktasına kadar yaparsa
Kul özüne nefsini katarsa
Zerreleri hizmette midir?
Her zerrem
O’nu zikretti dediğinde
Od olursun
Olduğun halde
Kendinde kendini bulursun
Hal odur

Kaya dokunursan kırılmaz
Sakınırsan dağılmaz
Rahmet ile zahmet ile
Erir erir kumsalı bulur
Kime kimseye
Olmamış, bilmemiş demeyelim
Ham meyveyi
Dalından koparmayalım
Gün geldikte olur
 

Kemer belde dediğimiz
Kulu yolda gördüğümüzdür
Çağrıya uyduysa
Rahmet Hakk’tan diyelim
Nasibine niyazda olalım
Yanılmayın Rahmet dedik
Yolda olana söyledik. Göç değil
Aldığım kadar vermeye geldim
Her sözde ayrıya girdim dedi
YUNUS’um yeniden sözü aldı:

Aldım daldım
Yolda gelene güldüm
Desti elinde su arar
Uyansa dumanı siler
Gördüğüm her yolcuya
Açık al, güzel gör dedim
Yolun açığı sandılar
Uzandılar gezindiler
Güzel diye
Kendi düşlerine döndüler
Güzel düşte değil
Taşta toprakta
Çiçekte böcekte
Beyazda siyahta
Yolun açığını kapatsam
Geri gelirler
Her kulu bilecektir
Denileni aldım
Öylece düşünceye daldım;
Bildiğimi biliversinler diyemem dedim
Dalacak, delecek
Kalacak, gülecek
Öylece kendi devrini tamamlayacak
Bilmeyi öğrenmek değil
Bildiğini hallenecek dedi YUNUS’um
Oluverelim, gülüverelim demekten
Dünya gününde yoruldu
Dağlar onundu
Onun adını aldı
Ağaçlar onundu
Onun aşkında kaldı
Kainat onundu
Onun ile kaldı
Kaldı da güne kadar geldi
YUNUS kendini toz diye bildi
Dost öyle oluşur
Dost toz oldukta buluşur
Geldik buluştuk işte
Buluştuk söyleştik düşte
Ayağı vursak taşa
Elimiz koysak başa
Diyeceğiz güzeldir
Dolduk gönlümüz gazeldir
Çoğu aldık azı bildik
Gelse gelmese
Verse vermese
Ölesiye sevdik dedi
YUNUS’um cümle gönüllerde olan sevgisine
Anda şahit oldu
Ne güzel, ne güzel
Dökülmedi gönüllerdeki gazel dedi
Kendini gazele benzettiğini bildirdi
Selam olsun gönüllere
Selam olsun gelenlere dedi, gidemedi
Oluşan sevgiden ayrılamadı
Yürüyüş geldi bize
MEVLÂNA girdi söze dedi, yürüdü

Yolumuz Dost yoludur
YUNUS Dost hallidir
Gönül postu serdimi
Gitmek dilemez
Konuk yok aramızda
Her kulu sorumludur
Aldığı kadar verecek
Sevdiği yerde bilecek
Arayan her kulu bulacak
Kendinde olanı elbet
Konuk yok dedik

Allah’ıma emanet olunuz

Ayaktayız
Kurulan tezgahta yerinizi alınız
Kurulan tezgah nedir? denildi
Daha önce verdik
Ayaktayız
Aranan değil
Beklenen günün geldiğini söyledik
Yemen’de oluşan
Cümlenizde buluşan
Aydın gün için gelişen
Dost kapısı açılır
Müjdeler olsun denilir dedi
ALİ söze geldi:

Biz ile bize katılınız
Gönül seferine atılınız
Gelecek gün sizlere
Sizlerle cümleye
Hazır olan her kula dedi
Doğudan batıya güzelliği
Resulü müjdeledi
Hazırlanan tezgah budur
Hazır olunuz
Her ağaç nakildedir
Her konu fikirdedir dedi
ALİ getirdiği selamını
Cümlenize iletti


Allah’ıma emanet olunuz
Allah’a ısmarladık

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah