MEVLÂNA’yım ben!
 
Koşuya atılan her tay
Yolunu vereni bilir
Dilenen yerde durur
Cümlenize selam olsun
Kayıtta verilen
Düzende görülen her kulu
Niyazına uysun

Geldik bulduk yüzünü
Söyle dedik sözünü
Yere koyduk dizini
Alacağız göreceğiz
Dileyene vereceğiz dedi
YUNUS’um söze geldi:

Altın aldın eline
Derya dedim diline
Diken batmaz dizine
Söz bizden
Göz yüceden
Ayır Allah’ım geceden
Günde açık sözümüz var
Yerde yarım sözümüz var
Aldığını bilecek
Düzene uydurup gelecek dedi
YUNUS’um selamladı yürüdü

Gökte ay yıldız olur
Güneş hepsini bulur
Bağlanan düğüm açılır
Düğümlenen iplik
Gözden geçen yorumdur dedi
MERKEZ’im Söze geldi:

LOKMAN ile söyleştik
DOST kapısında bekleştik
Açan açılan ile yeniye sözleştik
Düğümü çözeceğiz
Düğüne gideceğiz
Kapı açık kalırsa
Her gelene güleceğiz dedi
MERKEZ’im geçici olanı bildirdi
Üç öğünde bal yesin
Baldan gelecek şifayı bilesin
Kapında bekleyeni göresin
Ona de ki;
Yaprağı saydım
Niyetini soydum

Gönlünde olan
Allah’ımdan gelendir
Her söz bağlı olduğu
Yerde noktalanır dedi
MERKEZ’im selamladı yürüdü

Aç kapını gelsinler
Allah deyip sevinsinler
O’ndan geleni bilsinler
O’nun ile olsunlar dedi
MEVLANA sözünü
Cümlenize bağladı

Her dört duvar
Bir olayı noktalar
Günde ağlayan
Gelende gülecek
Elinde dilediği kalacak
Yanında olana
Ayağına geleni
Aydın günü bileni bağışla
De ki;
Allah’ım gözünü sözünü
Kuldan ayırmaz
Kulunu kuluna kayırmaz

Öyle olsun
Olan ile eğilsin
Yaprak elinde ise
Dilinde gülü kalsın
Gönlüne cümlesi girsin
Seveceğin her zerrede
Büyüyen vardır
Bulutu seversen
Düşün ki gelen rahmettir
Deme; Çamur zahmettir
Sana
Eğri doğruya hükmetmez
Allah’ım asla izin vermez

Soğuk geçerli olduğu günde yeterlidir
Güneşe asla dayanmaz
Allah’ım düzenini
Bilgisince yazar
Dağlar yerini değiştirebilseydi
Denizler taşardı
Nehirler tersine aksaydı
Kainat şaşardı

Her zerre asla yerini
Bilinçsiz değiştirmez
Onun için
Olursa, olmazsa diye
Kayguya düşmeyelim
Allah’ım ne yazdı ise şaşmayalım
Diyelim ki;
O sever
Sevgisince yazar
Seven sevgisince taşar
 

Sevginiz dahi ölçüde kalsın
Ne şaşalım ne taşalım
Hak adına koşalım, koşalım dedi
PİR SULTAN ABDAL söze geldi:

Demde güzeli buldum
Güzel ile hemhal oldum diyene
HACI BAYRAM selam ile geldi:

Öğüt verdim söz ile
Güzel dedim söz ile
Kainata bakasın
Sen bendeki göz ile dedi
Her olayda uyum ile kaldığını
Sükun ile bulduğunu söyledi
At alanın
İt bilenin elindedir
Ayağına her adımda taş gelse de
Bilesin ki;
HACI BAYRAM yanındadır
Ezilene lokma ver toplansın
Dağılana elini ver katlansın
Yanındayız asla şüpheye düşme
Ne derlerse desinler
Hiçbir sözü deşme dedi
HACI BAYRAM gönülden geleni kutladı
Selamladı yürüdü

O dilediğine verir
Yediğime değil
Her yaprak sözünü açar
Her kulu o köprüyü geçer
Kendi kendini öylece seçer
Allah’ım özde olanı
Bildirsin buldursun
Bilgimiz üstünden
Örtüyü kaldırsın
Sana

Açık gelen her sözde
Hakk’ın izni vardır
Dört yolda dursan
Yolum hangisi? desen
Bağladığı yöne gidersin
Açılan kapı odur
Yöneldiğin halde
En güzeline talip oldun
Geçitte bile bile
Rahmetini buldun
Elinde olan ile kalasın
Gelecek senindir bilesin
Her yol Bire götürür
Elbet her kul gönlünde
Gülü götürür
O’nun huzurunda
Nefsinde olanı bitirir
Açılacak olan düğümde
LOKMAN’ın hizmeti vardır
Yanımızda olanın

Mevlâna’yım!

Yolumuz cümleniz ile
Gönlümüz cümleniz ile
Her bilen bilmeyene versin
Versin ki; Dilediğine beslensin
Aldığını vermezsen
Dost kapısına durmazsın
Dilediğin mekana varmazsın
Boşaltmazsan destiyi
Nerde bulursun desteyi?
Karşımızda olana

Açtığı her kapı
Az yersen çok verir diyene
De ki;
Gönlüne göredir
Dost diye açarsan dosttur
Düşman diye kaçarsan düşmandır
Bilgini Hak ile besle ki
Düşmanlar dost olsun
Dostların dost kalsın
Cümlenize selam olsun
Bana niyaz diyen kulu
FATIMA ile selamlaşsın

Allah’ıma emanet olunuz

(Soru: “Bana niyaz” diyen kim?)
Yuvanın sahibine dedik

Allah’a ısmarladık
Selam Selam Selam

Lailahe İllallah Muhammedür Resulullah

Resim verilir: YUNUS EMRE

Açtık geçtik yüzünü
Yunus dedik peyledik
Cümlenize eyledik