Soru: 1)Yedinci Kat ile Samanyolu’nun ilişkisi nedir?
Soru: 2)Bakara Suresi'nin 106’ncı Ayetindeki ‘Nesh’ etmek’ (Hükümsüz bırakmak) sözünü açar mısınız? O ayetten alacağımız ders nedir?

MEVLÂNA'yım ben!
 
Koşuya gelmedik
Yol nerde sormadık diyene;
Kuşlar yolu bilir de
Dileyen güzeli görür de
Gelmeyi gitmeyi düşünür de
Kimseden kimseye söz gelmez
Cümlenize selam olsun
Her kulu Rabb’i ile
Bir olduğunu bilsin
Birlikten maksat;
O’ndan sana gelişen
Sende bende buluşan
Cümle ile oluşandır
Deryayı dost kapısı diyene de ki:
Dost gönlünün kapısındadır
Her yolun verdiği
Kendinden kendine
Kulunun ördüğüdür

Yaprak aldım tazeden
Güzel bildim gerçekten
Aldan, mordan, sarıdan
Saydım renkleri
Ayrı kaldım karadan dedi
YUNUS’um söze geldi: 

Her rengi bildiğim halde söylersem
Yaprağı elden ele verirsem
Gün güzele
Heves gazele dönüşür
Eğildiğim toprağa
Selam verdim yaprağa
Karıncaya yuva buldum
Kelebekten yerini sordum
Dediler ki; Daldan dala
Her böcekten yolunu sordum
Dediler ki; Halden hale
Yerden aldım
Havada uçan kuşu
Yelden sordum
Ne gezende yerleşir
Ne kazanda kaynaşır
Her yaratılan
Birbiri ile oynaşır
Gerçeğin adına
Yolcu ile aldığını paylaşır dedi
YUNUS’um selamladı

Dayandığımız ağacın
Her dalı ellerdedir
Yaprağı dillerde
Yerini aldı isen
Kalacaksın gönüllerde
Deryayı bilen
Akan su ile gelendir
Nerden aldık? derseniz
Resulü ile olandır
Kendini bileceksin
Kendinde bulacaksın
Kendinden ayrıya düşene
Kayıtsız hizmet vereceksin
O zaman Samanyolu’nda
Kendin ile kendini bulanlarla oluşacak
Sohbetin gerçek kaynağında
Geçtiğin Yedi Kat’tan
YUNUS misali söz edeceksin dedi
HAMZA DOST selamladı

(Soru: YUNUS’un sözünü ettiği ‘Yedi Kat’ dünya günündeki şiirinde belirttiği midir?)

Nerdeyim derse YUNUS
Bilin ki o yerdedir
Nerden verir? derseniz
Yemen’de hizmettedir
Serden alır, seri cevab verir
Ne var ki, gönlünü açanlarla
Aklı ile muhabbetini birleyenlerle
Gönülden gönüle söyleşir
Sesini duyamazsan? diyene de ki:
Ona ses gerekmez
Ses, nefes ile bağlantılıdır

(Soru: Buradaki nefes, niyaz mıdır?)

Yaprağı açtığın her gün
Nefestesin dedi
HAMZA DOST selamladı

Kulluk nerde başlar
Nerde noktalanır? denilir
Nefes aldığını bildiğin an
Kulluk başlar
 

(Soru: Resulü’nün nefesi mi?)

Değişen her konu
Bunalım yarattı denilmesin
Ham meyve yenildiği zaman
Karın ağrır bilinsin
Kulluk sadece
Resulü’nün hali değildir
Her kulu Resulü’ne uymalıdır
Kaynayan tencereye
Elini sokar mısın?
Ayağına döker misin?
Öyle ise, kulluktan elini çeker misin?
Her yerde, her halde, her anda
O’ndan geldiğinizi bilirseniz
Gölgeyi siler
Güneşe selam verirsiniz
Kul olmayı mutluluk saydık
Kulluk etmeyi
Kutluluk diye yorduk
Her birinize sorduk
Kulluğun mutluluğunu
Kendinden kendine devrettin mi?
Devrettiğin her zerrene öğrettin mi?
Öyle ise, okuduğun her ayette
Kendini bulacaksın
Rabb’in ile söyleşecek
Resulü ile buluşacaksın

Selam verdim yazana
Nasip dedim kızana
Adım adım oluştuk
Her sohbette buluştuk
Erden serden söyleştik
MERYEM dağda bağda değil
Yuva’dadır
Gönül veren her kulu ile havadadır
Ne kuş ile savaşır
Ne balık gelse karışır
Aldığı gibi kalır
Bulduğu günde gelir dedi
MERYEM selamladı
MERYEM, Rabb’inden söyleşir
Demde güzeli bilsen
Gerçek ile dolarsın

Derman diledik
Dosta geldik
Oturduk posta
Selam olsun her alana
Selam olsun bir yaprakta
Kainatı bulana dedi
PİR SULTAN ABDAL söze geldi:  

Şaha kalktı bindiğim at
Yolda ne alırsan
Dileyene sat
Dilersen Hakk’a varmak
Gönülden razı ol kat kat
Alacağın bir hırkayı
Vereceğin bin akçayı
Bil ki senden değildir
Ne yerden aldığın
Ne bilginden sildiğin
Senden değil Yüce’dendir
Öyle ise,
Elde tutayım diye gayret nicedendir?
Senin olmayan
Senden gider
Senin olanı ise
Bezirgan döner dolaşır
Gine sana satar dedi
PİR SULTAN ABDAL selamladı

Kâbe’ye adım adım gideceğiz
Her sürüyü
Seve seve güdeceğiz
Bilmeyeni bilene katacağız
Allah diyen her kulunun
Elinden tutacağız


ALLAH’ıma emanet olunuz
ALLAH’a ısmarladık

Lailahe illallah Muhammedür Resulullah


(Resim verildi: Hz. MERYEM ile HAMZA DOST)  

Suyun gelişinde
Konuyu bilişinde
Her kulunun bilgisine
ALİ’den söz gelir
MERYEM ile HAMZA DOST
Aynı sözü aynı dilde verir