|
MEVLÂNA'yım ben!
Kucak açılır
Her söze
Sevgili ile geçilir
Selam olsun
Gemiden
selam alan
Her olaya Eyvallah desin
Şarkı türkü söyleyelim
Gönülleri ferah eyleyelim
Gelen günü
peyleyelim dedi
YUNUS’um söze geldi:
Ayna alsam elime
Sözü versem diline
Ne yanıldım diyeceksin
Ne
ham meyveyi yiyeceksin
Yol tozlu diyemem
Toz üstüne su dökemem
Çamur olup ayağa gelir diye
Deryaya gideceğiz
Cümleye selam
diyeceğiz dedi
YUNUS’um selamladı
Yolun gidişi güzel
Kulun gülüşü güzel
Ağaç yaprak dökerse
Diyeceksiniz gazel dedi
HAMZA DOST sözü
aldı:
Yolda taşı bulaydık
Gönülden katılaydık
Alır kenara koyardık
Her adıma selam verdik
Her zerrede güzeli gördük
Adıma uyan
gibi
Gönülden gönüle giden gibi dedi
HAMZA DOST selamladı
Alanı satanı saydım
Nefret diyeni soydum
Kirli çamaşırı sepete
koydum dedi
BEHLÜL söze geldi:
Ak aldım, karayı vurdum
Dost dedim sofrayı kurdum
Cümle için
helvayı kardım
Gelen giden yesin
Rabb’im razı olsun desin
Duvarda el izi var
Gönülde gül sözü var
Geldik gördük
İzinde
sevgi ile dürdük dedi
BEHLÜL’üm selamladı
YUNUS ile girdik söze
Allah dedik geldik size
Her bir yüzde
güzel vardır
Çünkü O’nundur
O’ndandır
Her konuda özel vardır
O’ndandır
O’nadır dedi
PİR SULTAN ABDAL sözü aldı:
Yan yana geldi isek
Dost yanına durdu isek
Senden benden sordu
isek
Yol bizimdir, selam bize dedi
PİR SULTAN ABDAL
Yanımızda
olanı selamladı
Elbet cümleyi selamlar
Üç pınar gördüm akar gider
Üç ocak gördüm yanar tüter
Üç çoban
gördüm sürüyü güder
Her sürüyü sahibi
Öbür sürüye katar dedi
YESEVİ selamladı
(Soru: ‘Üç çoban’ Peygamberler mi?) Eyvallah
Yuva’ya geldik
Söz verdik
Sevgi ile olduk
Kainata göz attık
Bildiğimizi sattık
Uymayanı attık dedi
YESEVİ yoluna
Dost gülü iletti, selamladı
Atları bağladıysan
Aşkına ağladıysan
Bekle yolcu gelecek
Her
alan aldığına gülecek dedi
KAYGUSUZ az ile çokta kendini buldu:
Göl dedim, ayak attım
Çöl dedim, gönül kattım
Seversem
bulacağım
Sevenler ile olacağım dedim
Yükümü sattım
Bir bir
gelecek
Denilen yerini verecek
DUMRUL, KAYGUSUZ’un
Yoldaşıdır,
haldaşıdır, sırdaşıdır
Yerden göğe
Erden sere beraberdir dedi
KAYGUSUZ ile DUMRUL selamladı
|
Çevreyi oyaladım
Duvarı boyaladım
Sahanı kalayladım
Dost gelir
diye bekledim
Elbet gelecek
MERYEM ile yolda gülecek
Kayguya
düşene soracak
Hakikat nerde? diye
Hakikat her kulun özündedir
Resulü’nün sözündedir
O dedi ise, gerçektir
O gördü
ise, cümle içindir dedi
MERYEM, TOKTAY’ın üç öğüdünü
Her
birinize verdi:
Yerden aldığın taşı öğüt
Sevgi ile aldığın başı eğit
Gönülde bulduğun gerçeği
Sadece kendin bil
Kendinde kal
dedi
MERYEM, TOKTAY’ın selamını
Cümlenize iletti
Kayıt ondandır, kul zanda
Bildiğiniz bulduğunuz
Her öğünde
aradığınız gerçektir dedi
MERYEM selamladı
Ayrıya düşmediysek
Özümüz sözümüz birdir
Gönüllerimiz gürdür
Sahibine havale ettiysek
Kaygusuz kalırız
Yerden göğe huzura varırız
Gel dediysek bilene
Dur dediysek bölene
Yarına uyacak
Özden gelen sesi duyacak dedi
YAHYA EFENDİ sözü aldı:
Yokuş geldi
çıkamadım
Ekşi tuzlu tadamadım diyene
Dağlar yolu verecek
Taşlar düze duracak
Her söz sahibini
soracak
Alan soracak
Bilen yoracak
Hancı handa kalacak
Yolu
bildiği yola varacak dedi
YAHYA EFENDİ selamladı
Pay
aldık, pey verdik
Dilenen binada saraya girdik diyene
Geldiğin, bildiğin günde
Aldığın her taş kalmış
Bilgin cümleye
dağılmış
Al desem alır mısın?
Sevginde bulur musun? dedi
MERKEZ’im söze geldi:
Yuva’ya gönül verdik
Senin ile dostluğu kurduk
Selam olsun
Gerçek senin ile
Sende kalsın dedi
MERKEZ’im selamladı
Altın gümüş sendedir
Gönül yolu bendedir diyene, de ki;
Altın
gümüş de O’nundur
Gönülde suya adım attıysan
Cümle alem
benimdir dedi
RABİA sözü aldı:
Ben bana sorsam
O’nu ararım
Ben seni sorsam
O’nu sararım
Cümleniz ile sofra kurarım
Elele oluruz
Gönülden gönüle
buluruz
Hak adına
Dost ile kalırız dedi
RABİA cümlenize sevgisini iletti
Mevlâna’yım!..
Yanılma yok
Dost geldik
Her birinizi
Dost bulduk
Gönüllerinize
postu serdik
Selam olsun
Gündüz gece her birinize
Allah adı
tespih olsun
Üç öğünde anılsın
Elbet anarız denilir
Tespih
edilir ise
Dilde bal misali tadı kalır
ALLAH’ıma emanet olunuz
ALLAH’a ısmarladık
Lailahe illallah Muhammedür Resulullah
|
